ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ‬ – ೧೧

“ಅಮ್ಮ ಬಂದ್ಲು”

ಮೊನ್ನೆ ಸೂಪರ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಒಂದು ಮಗು ಅಮ್ಮನ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಮ್ಮೀsss ಅಂತಾ ಅಳ್ತಾ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇತ್ತು. ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಹೆಂಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದ ಮೀನಿನಂತಾಗಿ ಬಿಡ್ತೀವಲ್ವಾ ನಾವು?

ಮೇಜರ್ ಟೆರ್ರಿ ಗುರ್ರೊಲಾ ಇರಾಕಿನಲ್ಲಿ ಏಳು ತಿಂಗಳು ಪೋಸ್ಟಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಾಸುಬಂದಾಗ, ಅಕೆಯ ಗಂಡ ಜಾರ್ಜ್ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಗ್ಯಾಬಿ ಏರ್ರ್ಪೋಟಿನಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡು ವರ್ಷದ ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ನೋವಿನ ಕೆಲಸ ಎಂಬುದು, 11 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2007ರ ಆ ದಿನ ಅಟ್ಲಾಂಟದ ಏರ್ಪೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ತಿಳಿಯಿತು. ಅಮ್ಮನ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಗ್ಯಾಬಿ, “ಮಮ್ಮೀ….ಐ ಮಿಸ್ಡ್ ಯೂ” ಅಂತಾ ಓಡಿಬಂದಳು. ಎರಡು ವರ್ಷದ ಕೂಸದು. ಏಳು ತಿಂಗಳು ತನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮರೆಯದೇ, ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸಿದ ಮಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಟೆರ್ರಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು, ಗ್ಯಾಬಿಯನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಹಿಡಿದು, ಒಂದೇಸಮನೆ ಅತ್ತು, ನಾಲ್ಕು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಎದ್ದುನಿಂತಾಗ, ಆಕೆಗೆ ಕಂಡದ್ದು ತೇವಗೊಂಡ ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳು. “ಇಡೀ ಏರ್ಪೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ….ನಾನು ತಮಾಷೆಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲಾ….ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗಂಡಸು, ಹೆಂಗಸು, ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೇವಗೊಂಡಿದ್ದವು” ಅಂತಾರೆ ಟೆರ್ರಿ.

ಯುದ್ಧದ ದುಃಖತಪ್ತ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಈ ಚಿತ್ರ, ತಾಯಿಮಗುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನೂ ಮಾತಿಲ್ಲದೇ ಸಾರುತ್ತದೆ. ತಾಯಿ ಮಗಳು ಇಬ್ಬರೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮರೆತ ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ಇತಿಹಾಸದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದಾಯ್ತು.

10329048_984236591666286_2402200037685426014_n

Advertisements

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ‬ – ೧೦

“ಬಾನದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ ಬಂದ್ಳು….”

ನನಗೆ “ಸತ್ಯ”ಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಕೋನಗಳಿಂದ ನೋಡಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸಾಧ್ಯದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದೆಂದರೆ ಏನೋ ಒಂತರಾ ವಿಕೃತ ಆನಂದ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಲೆಕ್ಚರರ್ರು “ಸಲ್ಫ್ಯೂರಿಕ್ ಆಸಿಡ್ ಅನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಬೆರೆಸಬೇಕು. ನೀರನ್ನು ಆಸಿಡ್ಡಿಗೆ ಬೆರೆಸಬಾರದು” ಅಂತಾ ಹೇಳಿದ್ರೂ ಸಹ, “ಅಯ್ಯೋ ಮಿಕ್ಸಿಂಗ್ ಅಂದಮೇಲೆ ಮಿಕ್ಸಿಂಗಪ್ಪಾ. ಅದರಲ್ಲೇನು ಅಸಿಡ್ ಅನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಬೇಕು, ನೀರನ್ನು ಆಸಿಡ್ಡಿಗೆ ಹಾಕಬಾರದು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ವಿಂಗಡಣೆ!! ಈ ಮೇಸ್ಟ್ರು ಸುಮ್ನೆ ಏನೇನೋ ಹೇಳ್ತಾರೆ” ಅಂತಾ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಬೈದು, ಟೆಸ್ಟ್-ಟ್ಯೂಬಲ್ಲಿ ಸಲ್ಫ್ಯೂರಿಕ್ ಆಸಿಡ್ ತಗಂಡು, ಅದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಹನಿ ನೀರು ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಮುಂದಿನ ಕಥೆ ನೀವು ಕೇಳಬಾರ್ದು ನಾನು ಹೇಳಬಾರ್ದು. ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು 2ಮಿಲೀಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿ ಬಚಾವಾಯ್ತು ಅಂತ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ಅಷ್ಟೇ. ಆಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಆಸಿಡ್ಡನ್ನ ನೀರಿಗೆ ಬೆರೆಸಬೇಕು ಅಂತಾ ತಿಳ್ಕಂಡು ಅರ್ಥಮಾಡ್ಕಂಡೆ ಬಿಡಿ, ಅದು ಬೇರೆ ಕಥೆ.

ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಆನಂದ, ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ದಿನಾ ನಾವು ಸೂರ್ಯೋದಯ ನೋಡ್ತೀವಿ, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ನೋಡ್ತೀವಿ. ಅದೇ ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಹೋದ್ರೆ ಭೂಮ್ಯೋದಯ, ಭೂಮ್ಯಾಸ್ತ ಹೆಂಗಿರಬಹುದು ಅಂತಾ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಹೋಗೋದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಅಂತೀರಾ? ನೀವು ಹೇಳೋದೂ ಸರೀನೇ. ಅದೂ ಅಲ್ದೆ ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಬೆಳಕಿನಮಾಲಿನ್ಯ ಇರೋದ್ರಿಂದ ಭೂಮಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣೋದೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಮ್ ಭೂಮಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಪುಟಾಣಿ ಬಟಾಣಿ ತರಹ ಕಾಣುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೇ ನಮ್ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನ ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲ್ಮೈನಿಂದ ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸೋಣ, ಏನಂತೀರಿ! ಅಲ್ಲಿಂದಾ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿ ದಿಗಂತದಿಂದ ಮೇಲೇರೋದು ಅದೆಂತಾ ಭವ್ಯ ನೋಟ ಗೊತ್ತಾ. ಅಂಧಕಾರ ತುಂಬಿದ ಭಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೀಲಮಣಿಯಂತೆ ತೇಲುವ ನಮ್ಮೀ ಭೂಮಿ ಅದೆಂತಾ ರಮಣಿ ಅಂತೀರಾ!!

ವಿಲಿಯಂ ಆಂಡರ್ಸ್ ಎಂಬ ಗಗನಯಾತ್ರಿ 1968ರಲ್ಲಿ ಅಪೋಲೋ-8ರಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿಗೆ ಟ್ರಿಪ್ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ತೆಗೆದ “ಭೂಮ್ಯೋದಯ”ದ (Earthrise) ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಚಿತ್ರ. ನೋಡಿ, ಆನಂದಿಸಿ.

12670608_983078311782114_8504068124396079406_n

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೯

“ಎತ್ತರೆತ್ತರದಲ್ಲೊಂದು ಫಲಾಹಾರ”

ಮನುಷ್ಯನೆನ್ನುವ ಈ ಪ್ರಾಣಿ ಎಂತಾ ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ವಾ!? ಸರಿಯಾಗಿ ಹತ್ತುಸುತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಸುತ್ತಿ ನಿಂತರೆ, ಕಾಲೇ ಕಂಟ್ರೋಲಿಗೆ ಸಿಗಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅದೇನಾಗುತ್ತೆ ನೋಡೇ ಬಿಡೋಣ ಅಂತಾ ಹೊರಡ್ತಾನೆ. ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದು ಬೀಳ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ತಾನೆ. ಇನೊಮ್ಮೆ ಮಾಡ್ತಾನೆ. ಬೀಳದಿರೋದು ಹೆಂಗೆ ಅಂತಾ ಕಲೀತಾನೆ. ಒಟ್ನಲ್ಲಿ ಸೋಲೊಪ್ಪಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನ ಈ ಛಲ, ನನ್ನ ಅತೀ ಇಷ್ಟದ ಗುಣಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಈ ಛಲದ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇರಕಶಕ್ತಿ ಅಷ್ಟೇ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಸಹ.

ಇವತ್ತಿನ ಚಿತ್ರ ಮನುಷ್ಯನ ಇಂತಹದ್ದೇ ಛಲದ ಬಗ್ಗೆ. ಮುಂದೆಬರಬಹುದಾದ ಆಪತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಹೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ತುಳಿದುನಿಂತು, ಮನುಷ್ಯನ ಸಾಧಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ. 1932 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 20ರಂದು ತೆಗೆದ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಜನ, ಉಕ್ಕಿನಗುಂಡಿಗೆಯ ಕೆಲಸಗಾರರು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕಿನ ಬೀದಿಗಳಿಂದ 256ಮೀಟರ್ (ಸುಮಾರು 840 ಅಡಿ) ಎತ್ತರದ ಗರ್ಡರ್ (girder) ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಕೂತು, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ರಾಕರ್ಫೆಲ್ಲರ್ ಸೆಂಟರಿನ ಆರ್.ಸಿ.ಎ ಕಟ್ಟಡ ಕಟ್ಟುವಾಗ, ಚಾರ್ಲ್ಶ್ ಎಬ್ಬೆಟ್ಸ್ ಎಂಬ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ ಚಿತ್ರವಿದು. ಈ ಚಿತ್ರ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ತೆಗೆದದ್ದೇನಲ್ಲ. ರಾಕರ್ಫೆಲ್ಲರ್ ಸೆಂಟರ್ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಗಗನಚುಂಬಿಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಡಲೆಂದೇ, ತೆಗೆಸಿದ ಚಿತ್ರ. ಈ ಫೋಟೋ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2ರ “ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್”ನ ಭಾನುವಾರದ ಪುರವಣಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಇದೇನೂ ಮಾಡೆಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕೆಲಸಗಾರರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ತೆಗೆಸಿದ, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೋ ತೆಗೆದು ಆಮೇಲೆ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸಗಾರರೇ ಊಟಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತೆಗೆಸಿದ ಚಿತ್ರ.

ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್ ಯುನೈಟೆಡ್ ಎಂಬ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಕ್ಲಬ್ಬಿನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿದ್ದ ಸರ್ ಅಲೆಕ್ಸ್ ಫರ್ಗುಸನ್ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸದಾ ತನ್ನ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ತೋರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಟೀಮಿನಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲೂ ಹನ್ನೊಂದು ಜನರಿದ್ದುದರಿಂದ, ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು “ಒಂದು ತಂಡವಾಗಿ ಆಡುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು, ಕೂತರೇ ಒಟ್ಟಿಗೆ, ಬಿದ್ದರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಕೂತಿರುವ ಈ ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯಿರಿ. ನೀವೂ ಸಹ ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಇವರಂತೆಯೇ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಗುಂಪು. ಒಬ್ಬನ ತಪ್ಪು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಳುವಾಗಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಬಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಅವನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಲೂಬಹುದು” ಅಂತಾ ಹೇಳಿ ಆಟದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ.

ವಿ.ಸೂ: ಹೌದು, ಮನುಷ್ಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ತುಳಿದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟಿನ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವೆಲ್ಲಾ ನಿಜವೇ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಕೆಟ್ಟಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುತ್ತಿರುವುದೂ ಸಹ ಇದೇ ಮನುಷ್ಯನೇ. ಅದ್ದರಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನ ಕೆಟ್ಟಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೀಗಳೆಯುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡ. ಇವತ್ತಿನ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಛಲದ ಬಗ್ಗೆಯಷ್ಟೇ.

12743482_982474821842463_576430764579129947_n

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೮

“ಯಾವುದಾದರೇನು ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣ…. ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೀನೆ ನನ್ನ ಅಣ್ಣ”

ಮೈಬಣ್ಣದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಜನರನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸುವ ಕೆಟ್ಟಚಾಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ಒಂಬೈನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಇದನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಬಹುಷಃ ಅರಬ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ತಡೆ ಬೀಳಲು ಅದೆಷ್ಟೋ ದೇಶಗಳ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರ ಜೀವ ಸವೆಯಬೇಕಾಯ್ತು.

ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೋರಾಟಗಳು ನಡೆದ ಮೇಲೂ, ಕರಿಯರಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥರಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನಅವಕಾಶಗಳೇ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಕ್ರೀಡೆಯಾದ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಕೂಡಾ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕರಿಯರು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕರಿಯರೇ ತುಂಬಿದ್ದ ದೇಶಗಳ ತಂಡಗಳು ಸಹ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ವಿಶ್ವಕಪ್’ನಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಸ್ಥಾನವೇ ಸಿಗದೇ ಕೆಲವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಾಶೆಗೊಳಗಾಗಬೇಕಿತ್ತು. (ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾ ತಂಡಕ್ಕೆ ಐಸಿಸಿ 1995ರವರೆಗೆ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿದ್ದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು).

ಕ್ರೀಡಾಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಇಂತಹ ಕೆಟ್ಟಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟರೂ ಸಹ, ಕ್ರೀಡಾಳುಗಳು ಸದಾ ಇಂತಹ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ಸಹೋದರತೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. 1970ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪಂದ್ಯವೊಂದರಲ್ಲಿ ಬ್ರಜೀಲ್ ತಂಡ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ವಿರುದ್ಧ 1-0ರ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಬ್ರಝೀಲ್’ನ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ತಾರೆ ಪಿಲೇ ಹಾಗೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ತಂಡದ ನಾಯಕ ಬಾಬ್ಬೀ ಮೂರ್ ತಮ್ಮ ಜೆರ್ಸಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪೂರ್ವ ಕ್ಷಣವೊಂದು ದಾಖಲಾಗಿದ್ದು ಹೀಗೆ.

ಬಾಬ್ಬಿ ಹಾಗೂ ಪಿಲೇ, ಆಟದ ಮೈದಾನದ ಹೊರಗೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದವರು. ಈ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವಾಗ ಇಬ್ಬರೂ ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ತಮ್ಮ ಕ್ರೀಡಾಜೀವನದ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದರು. ಈ ಚಿತ್ರ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಜನಾಂಗೀಯ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ನಿಂತಿತು. ತೊಟ್ಟ ಅಂಗಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಬಣ್ಣದ ಚರ್ಮವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ದಿಗ್ಗಜರ ಈ ಚಿತ್ರ ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಸಾರುತ್ತದೆ.

12670848_980678155355463_6457564588448921655_n

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೭

“ನನ್ನವರಿಗಾಗಿ ನಾನು”.

ದಿನವಿಡೀ ಹಿಮಕ್ಕೆ ಎದೆಕೊಟ್ಟು ದೇಶ ಕಾದ ಹನುಮಂತಪ್ಪನ ಮೇಲೆ ಮೊನ್ನೆ ಹಿಮಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಓಡಿ ಬಂದು ಬರಸೆಳೆದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ಅದನ್ನು ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸದೆ, ಆರುದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅಪ್ಪಿಹಿಡಿದು, ಹಿಮದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಸಾವನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿ, ತಡವಿ, ವಾಪಾಸುಕಳಿಸಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಈ ದಿನ, ಹುಲುಮಾನವರಾದ ನಾವುಗಳು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ದೇವರಜೊತೆ ಇಂತಹ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಯೋಧರಿಗೂ ನಮಿಸಿ, ಅದೇ ದೇವರಲ್ಲಿ ಈ ಸೈನಿಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ಅಂತಾ ಕೇಳಬೇಕಾದ ದಿನವೂ ಹೌದು.

ಪ್ರೀತಿ ಎಂತೆಂತಾ ಹುಚ್ಚುಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸುತ್ತೆ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮನೆಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹಿಡಿದು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ತಿರುಗಾಡಿಸುತ್ತೆ. ನಾಯಿಮರಿಯನ್ನು ಮುದ್ದುಮಾಡಿಸುತ್ತೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂದೂಕು ಹಿಡಿದು ಗಡಿಯನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೆ. ನೀವು ಯಾರನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀರಿ ಅನ್ನುವುದರಮೇಲೆ ಅದು ಅವಲಂಬಿತವಷ್ಟೇ 🙂

ಈ ಸೈನಿಕರೆಂದರೇ ನನಗೊಂತರಾ ವಿಸ್ಮಯ. ನೋಡಲು ನನ್ನನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಇರುವ ಈ ಜೀವಗಳ ಜೀವನೋತ್ಸಾಹವೇ ಅದಮ್ಯ. ಒಮ್ಮೆ ರಜೆಕಳೆದು ಸೇವೆಗೆ ಮರಳಿದರೆ ಇನ್ಯಾವಾಗ ಸಂಸಾರದ ಮುಖ ನೋಡುವುದೋ ತಿಳಿಯದು. ನೋಡುತ್ತೀವೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿಯದು. ಆದರೂ, ತನ್ನದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನದಲ್ಲವೆಂದು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ತನ್ನವರೇ ಅಲ್ಲದ ನನ್ನ ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ, ಒಂದು ಪುಟಗೋಸಿ ಬಂದೂಕು ಹಿಡಿದು ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮಳೆ ಚಳೆ ಗಾಳಿಗೆ ಎದೆಯೊಡ್ಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲುಹಾಕಲು ಬರುವವರನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕಣ್ಣು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೀವವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಸೈನಿಕನ ಹೆಸರು “ಕೈಲ್ ಹಕೆನ್ಬೆರ್ರಿ”. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಗಿರ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಅಮೇರಿಕಾದ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ. ಮೂರೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಈತನ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಒಂದುವರ್ಷದಮಟ್ಟಿಗೆ ಡ್ಯೂಟಿಗೆಂದು ಅಪ್ಘಾನಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ನಾಲ್ಕನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯಸಂಜೆ, ಗಸ್ತುತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸ್ಪೋಟಕವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜೀವನವೇ ಸಿಡಿದು ನಿಂತಿತು. ಸ್ಪೋಟದೊಂದಿಗೇ ಆಕಾಶಕ್ಕೆಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕೈಲ್ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳು ಮಾತು ಎಡಗೈಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ. ಅವನನ್ನು ಸ್ಪೋಟನಡೆದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಳಿಕ ಜರ್ಮನಿ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ, ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವ ನಡುವೆ, ಈ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ನಾಲ್ಕುಬಾರಿ ‘ಇನ್ನಿಲ್ಲ’ವಾಗಿದ್ದನಂತೆ. ಆದರೂ ಗಟ್ಟಿಜೀವ ಕೊನೆಗೂ ನಿಂತೇಬಿಟ್ಟಿತು!

ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಕೆಲದಿನಗಳನಂತರ, ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹಾರುವ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಮುಂಚೆ ಈ ಹುಡುಗ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ಟ್ಯಾಟೂ (ಹಚ್ಚೆ) ನೋಡಿ. For those I love, I will sacrifice (ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವರಿಗಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ) ಅಂತಾ ಬರೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಅಕ್ಷರಃ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆಂದು ಸ್ವತಃ ಈತನೂ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ಪಾತ್ರವದೇನೇ ಇರಲಿ, ಅದನ್ನು ಬದಿಗಿಡಿ. ನೋಡಿದ ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಈ ಚಿತ್ರ, ತನ್ನ ದೇಶದ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವವನ್ನೇ ಪಣವಾಗಿಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ ಮೇಲೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟದಿರದು.

ನಾಲ್ಕೂವರೆ ದಿನದ ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಣೆ ಮರಳಿಬಂದಾಗ, ನೀರುತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣೊಂದಿಗೆ, ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕೈಲ್’ನ ಅಮ್ಮ “ಮುಂದೇನು!” ಅಂತಾ ಕೇಳಿದಕ್ಕೆ, ಕೈಲ್ ಅರೆಕ್ಷಣವೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತಾ “ಇನ್ನೇನು! ಕೃತಕ ಕಾಲು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮರಳಿ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ. ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ಅಲ್ಲಿ ಮೆಸ್ ಹಾಲ್ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾದರೂ ಇರ್ತೀನಿ. ಅದೇ ನನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೆ, ನನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ನಾನು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಸಹಾಯ”.

http://www.army.mil/article/71611/

 

12697208_980166578739954_1064642245642135486_o

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೬

“ವೈದ್ಯೋ ನಾರಾಯಣೋ ಹರಿಃ” ಅಂತಾರೆ.

ಹುಟ್ಟಿಸುವನ್ಯಾರೋ, ಕೊಲ್ಲುವವನ್ಯಾರೋ. ಆದರೆ ಪೊರೆಯುವವ ಮಾತ್ರ ವೈದ್ಯ ಅಂತಾ ನನ್ನ ಬಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ. ನಿಮ್ಮ ಲಾಯರ್ರು , ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಉಡುಪಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ನೀವು ಕೂತಿರೋ ಆ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ಸಿನ ಡ್ರೈವರ್ರು, ನಿಮ್ಮ ಜಿಮ್ ಟ್ರೈನರ್ರು, ನಿಮ್ಮ ಅತ್ತೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಪಾಯದೆಡೆಗೆ ದೂಡಬಲ್ಲರಾದರೂ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಾವಿನ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯರಷ್ಟು ಬೇರಾರೂ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾರರು. ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಬಹುಷ: ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ವಾಪಾಸ್ ಕರೆತೆರುವುದು ಕೇವಲ ವೈದ್ಯನಿಗಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯ. ಆತನ ಸ್ಕಾಲ್ಪೆಲ್ಲಿನ ಒಂದೇ ತಪ್ಪು ಗೆರೆ, ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಮದ್ಯದ ಗಡಿಯಾಗಬಹುದು. ಅವನು ಕೊಡುವ ಅರವಳಿಕೆಯ ಮದ್ದು, ಒಂದು ಹನಿ ಅತ್ತಿತ್ತಾದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವೂ ಅತ್ತಿತ್ತಾಗಬಲ್ಲುದು.

ವೈದ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವರಿಗೆ ಹಲವು ತರಹದ ಭಾವನೆಗಳಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕಾರಣಿಯಂತೆ, ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ ವೃತ್ತಿಗಳಲ್ಲೊಂದು. ತಮ್ಮದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ರೋಗಿ ಮುಖ್ಯ ಅಂತಾ ಭಾವಿಸುವ ವೈದ್ಯರು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಂತಾ ಜೀವಗಳು ಇನ್ನೂ ಇವೆ. ಅಂತಹ ಜೀವಗಳಿಂದಲೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಗಳಿನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವಿದು. 1987ರಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಈ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ, ಹೃದಯ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ರೋಗಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಹೃದಯದ ಕಸಿ ನಡೆಸಿ (ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿದ ಹೃದಯ ಕಿತ್ತೆಸೆದು, ಬೇರೆಯದೊಂದು ಹೃದಯವನ್ನು ಕೂರಿಸಿ) ಸತತ 23 ಘಂಟೆಗಳ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯೊಂದರ ನಂತರ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಈ ವೈದ್ಯ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದೇವರಂತೆಯೇ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೇ! ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಆತನ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ 23 ಘಂಟೆಗಳ ಹೊರಾಟದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಆಪರೇಷನ್ ಥಿಯೇಟರಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ! ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟುಗಳು ನಿದ್ರಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಡಾಕ್ಟರು ಪೇಷೆಂಟಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು, ಪೇಷೆಂಟ್ ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅಂತಾ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಂತಹಾ ಕರ್ತವ್ಯಪ್ರೇಮಿ ಮಾನವರಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಾವಿನ್ನೂ ನಾಗರೀಕರಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದು!

ಚುಟುಕು: ಈ ರೀತಿಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಲ್ಲಿ, ಇದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಮೊದಲನೆಯದು. ಈ ಆಪರೇಷನ್ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆದದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪೇಷಂಟ್ ಆರಾಮಾಗಿ, ಆ ಡಾಕ್ಟರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಡಾಕ್ಟರ್ (Zbigniew Religa) ಮುಂದೆ ಪೋಲೆಂಡಿನ ಆರೋಗ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಸೇವೆಸಲ್ಲಿಸಿ 2009ರಲ್ಲಿ ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಕ್ಯಾನ್ಸರಿನಿಂದ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ. ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ: http://www.zmescience.com/other/great-pics/zbigniew-religa-picture/

12657780_979351882154757_5846179282578925835_o

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೫

“ಕೊಟ್ಟಾರೆ ಕೊಡು ಶಿವನೆ ಕುಡುಕನಲ್ಲದ ಗಂಡನ” ಅಂತಾ ಹೆಂಗಸರು ಒಂದುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಈಗ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ “ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಗಂಡನ ಕೊಡು ಶಿವನೆ, ಉಳಿದದ್ದು ನಾನು ನೋಡ್ಕೋತೀನಿ” ಅಂತಾ ಕೇಳುವ ಹಂಗಾಗಿದೆ. ಎರಿಟ್ರಿಯಾ ದೇಶದಲ್ಲಂತೂ ಪ್ರತೀ ಗಂಡು ಸಹ ಎರಡೆರಡು ಮದುವೆ ಆಗಲೇಬೇಕು ಅಂತಾ ಘೋಷಿಸಿದೆಯಂತೆ. ಗಂಡಸರ ಪ್ರಮಾಣ ಅಷ್ಟು ಕುಸಿದಿದೆಯಂತೆ!

ಅದು ಬದಿಗಿರಲಿ ಬಿಡಿ. ಗಂಡೋ ಹೆಣ್ಣೋ, ಮದುವೆಯಾದಮೇಲೆ ಜೀವನವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೂ ದಿನ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವದ ಸಾಥ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆದರೆ, ವರ್ಷವೊಂದರಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗೊಂದು ಮಗು ಕೂಡಾ. ಒಮ್ಮೆ ಪೋಷಕನ ಪಟ್ಟ ಸಿಕ್ಕಮೇಲೆ ಮಾನವನ ವರ್ತನೆ ಸಹ ಬದಲಾಗಲೇಬೇಕು. ಪೋಷಕರನ್ನೇ ನೋಡಿ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನ ಚಟ, ದುಶ್ಚಟ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಆಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನವಂತೂ ಹಳ್ಳಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅವಲಂಬಿತರ ಜೀವನವೂ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯೇ.

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರಬೇಕಾದ ಅಪ್ಪನೇ, ಕುಡಿದು ತೂರಾಡಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೆ, ಮಕ್ಕಳ ಗತಿಯೇನಾಗಬೇಕು ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ! “ಕುಡಿದದ್ದು ಸಾಕು, ನಡಿಯಪ್ಪಾ ಮನೆಗೆ” ಅಂತಾ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಮಗುವೇ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅಪ್ಪನಾದ ಈ ಚಿತ್ರನೋಡಿ. ಕುಡಿತದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಈ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಅದೆಷ್ತು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. “My Heart Leaps Up” ಎಂಬ ಕವನದಲ್ಲಿ ವಿಲಿಯಂ ವರ್ಡ್ಸ್ವರ್ಥ್ “`Child is the father of the man” ಎಂದು ಯಾವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿದೆ.

12645180_978867035536575_893539162314715355_n

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೪

ಈ ಎದೆಗಾರಿಕೆಗಿಲ್ಲ ಎಣೆ.

ಬೆಕ್ಕೊಂದನ್ನು ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿ, ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅದರ ಬಳಿ ಹೋದರೆ, ಎಂಆ ಸೌಮ್ಯಸ್ವಭಾವದ ಬೆಕ್ಕಾದರೂ ಸಹ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಮಾಡುತ್ತದಂತೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ಕಾರವೊಂದು ತನ್ನದೇ ಜನರ ಕತ್ತುಹಿಸುಕಿ ಸದ್ದಡಗಿಸಿಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಎಂತಾ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ಮನುಷ್ಯನಾದರೂ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ತಯಾರಾಗುತ್ತಾನೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಚಿತ್ರ ನಿದರ್ಶನ.

ಜೂನ್ 4, 1989ರಂದು ಚೀನಾದ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ, ನಾಗರೀಕರು ಬೀಜಿಂಗಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ “ತಿಯಾನ್ಮೆನ್ ಚೌಕ”ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸರ್ಕಾರಿ ಪಡೆಗಳು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು, ಈ ಚಕಮಕಿ ಸುಮಾರು 3,000 ಜನರ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ಸರ್ಕಾರವೇ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದ ರೀತಿ ನೋಡಿ, ಮರುದಿನ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಲು ಯಾರೂ ಬೀದಿಗಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜೂನ್ 5ರಂದು ಬೀಜಿಂಗಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯ ಗಸ್ತು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅನೂಹ್ಯ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆಯಿತು. ತರಕಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ, ಸುಮ್ಮನೇ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ಯಾಂಕುಗಳ ತುಕಡಿಯೊಂದರ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತ. ಮಾತಿಲ್ಲ….ಕಥೆಯಿಲ್ಲ……ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತ. ಟ್ಯಾಂಕಿನ ಕಮಾಂಡರ್, ಬರೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಟ್ಯಾಂಕರಿನಿಂದ ಹಲ್ಲೆನಡೆಸುವುದು ತೀರಾ ಕ್ಷುಲ್ಲಕವೆಂದುಕೊಂಡನೋ ಏನೋ, ಆತನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜಾಗ ಬದಲಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಟ್ಯಾಂಕಿನ ಮುಂದೆಯೇ ನಿಂತ. ಇದು ಸುಮಾರು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ನಡೆಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಟ್ಯಾಂಕ್ ತನ್ನ ಎಂಜಿನ್ ಬಂದ್ ಮಾಡಿ ನಿಂತಿತು. ಹಿಂದಿನ ಟ್ಯಾಂಕುಗಳೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿದವು. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಂತರ ಟ್ಯಾಂಕಿನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ಕಮಾಂಡರಿನ ಬಳಿ ಸುಮಾರು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ನಿಮಿಷಗಳ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿ ನಡೆಸಿದನಂತೆ. ಕೊನೆಗೆ ಟ್ಯಾಂಕುಗಳು ಎಂಜಿನ್ ಸ್ಟ್ರಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ವ್ಯಕ್ತಿ ಟ್ಯಾಂಕಿನ ಮೂಂದೆ ಹಾಜರ್. ಈ ಬಾರಿ ಕಮಾಂಡರ್ ಈತನ ಮೇಲೇ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಹತ್ತಿಸಲು ನೋಡಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಈ ದಾರಿಬದಿಯ ಪ್ರಹಸನವನ್ನು ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವಷ್ಟು ಜನ ಬಂದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು, ಅವನಿಗೆ ಮುಂದೆ ಏನಾಯ್ತು ಎಂಬ ವಿವರಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಅದು ಚೀನಾ. ತನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳದಿದ್ದರೆ ತನ್ನದೇ ನಾಗರೀಕರ ಮೇಲೆ ಬಂದೂಕು ತಿರುಗಿಸುವ ಸರ್ಕಾರವದು. ಅಂದಮೇಲೆ ಇವನಿಗೇನಾಯ್ತು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ದಂತಕಥೆಗಳು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೆ ಬಿಳಿ ಶರ್ಟು, ಕರಿ ಪ್ಯಾಂಟು ಧರಿಸಿ, ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಟ್ಯಾಂಕುಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ತನ್ನದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ತೋರಿದ ಈ ವಾಮನ, ತನ್ನ ಎದೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋದ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನೂ ಸಹ ಎಂತಾ ಎದುರಾಳಿಯೆದುರೂ ಕೂಡಾ ಎದ್ದುನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಆರೇಳು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ. 3,000 ಜನರನ್ನು ಕೊಂದರೂ 3,001ನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲು ಇದ್ದೇ ಇದ್ದಾನೆಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ ಈ ಚಿತ್ರ ನಾಗರೀಕ ಜಗತ್ತಿನ ಚರಿತ್ರೆಯ ಮುಖ್ಯ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದಾಯ್ತು.

ಈ ವಾಮನ ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ‘A Wednesday’ ಚಿತ್ರದ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರ ಹಾಗೂ ಮೋಹನ್ ದಾಸ್ ಗಾಂಧಿಯ ಮಿಶ್ರರೂಪವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದ.

12650896_978260058930606_3413042014278390431_n

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೩

“ವರ್ಣಮಾತ್ರಂ ಕಲಿಸಿದಾತಂ ಗುರು” ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಆ ವರ್ಣ ಅಕ್ಷರವೂ ಆಗಬಹುದು, ಗೆರೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಜೀವಕೊಡುವ ಚಿತ್ರವೂ ಆಗಿರಬಹುದು, ಜೀವನದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವೇ ಆಗಬಹುದು. ನಿಮ್ಮೆದುರೇ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬಿಸುಟ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯನ್ನೆತ್ತಿ ಕಸದಡಬ್ಬಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದೂ ಒಂದು ಪಾಠವೇ. ಅವನೂ ನಿಮಗೆ ಗುರುವೇ. ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೀದಿಯಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಡತನವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ಖಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಔಷಧಿ ಕೊಡಿಸಿ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಜೀವನವೊಂದಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಬದುಕಲು ಕಲಿಸಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಆತ ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚೇ ಅಲ್ಲವೇ!

ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಹುಡುಗನ ಹೆಸರು ಡಿಯಾಗೋ ಫ್ರಝಾ ಟೋರ್ಕ್ವಾಟೋ. ರಿಯೋ-ಡಿ-ಜನೈರೋದ ಸ್ಲಮ್ಮುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಈ ಮಗು, ನಾಲ್ಕನೇ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಮೆನಂಜೈಟಿಸ್ಸಿನ ರೋಗಿ. ಸರಿಯಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದೇ ಅದು ಮುಂದೆ ನ್ಯುಮೋನಿಯಾಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಮೆದುಳಿನ ತೀವ್ರಸ್ರಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಯೇ ಕುಸಿದಿತ್ತು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಸಂಗೀತ ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಹುಚ್ಚು ಈ ಹುಡುಗನಿಗೆ. ಸಂಗೀತಶಾಲೆಗಳ ಕಿಟಕಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಆಸೆಯ ಕಂಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯ ಹುಡುಗರನ್ನು ನೋಡುವುದನ್ನೇ ದಿನಕ್ಕೆರಡು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಯಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ.

ರಿಯೋದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆ “ಆಫ್ರೋ-ರೆಗ್ಗೇ”ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಜೋಆ ಡಿ-ಸಿಲ್ವ ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇರಿಗಳಿಂದ ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದು, ಅವರಿಗೊಂದು ಜೀವನಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಡಿಯಾಗೋನನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಅವನ ಕೆಲ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಕೇರಿಗಳ ಕೆಟ್ಟಸಹವಾಸದಿಂದ ಎತ್ತಿ ಊಟ ಬಟ್ಟೆಕೊಟ್ಟು, ಕೈಗೊಂದು ವಯ್ಲಿನ್ ಕೂಡ ಕೊಡಿಸಿ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿದ. ಒಂದು ದಿನ ಏನೋ ನಡೆಯಬಾರದ್ದು ನಡೆದು, ಕ್ಲಬ್ ಒಂದರ ಹೊರಗೆ ಕೆಲ ಪಾಪಿ ಪುಡಿಗಳ್ಳರು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಜಗಳವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಿಲ್ವನನ್ನು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಂದೇಬಿಟ್ಟರು. ಡಿ-ಸಿಲ್ವನ ಜೀವದೊಂದಿಗೇ, ಡಿಯಾಗೋನ ಸಂತೋಷದ ಕಾರಣಗಳೂ ನಂದಿಹೋಗಿದ್ದವು.

ಸಿಲ್ವನ ಶವಸಂಸ್ಕಾರದ ದಿನ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಅವನೇ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಕೆಲ ಹಾಡುಗಳನ್ನು, ವಯಲಿನ್ನಿನಲ್ಲಿ ನುಡಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಅಂತಿಮ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಸಿಲ್ವನ ಪ್ರತಿ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೂ ಡಿಯಾಗೋ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಅತ್ತ ಆ ಕ್ಷಣ, ಇದೊಂದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ನಿರ್ಗತಿಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸಿಗಬಹುದಾದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಜೀವನವೊಂದರ ಭರವಸೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಡಿಯಾಗೋನ ಈ ಚಿತ್ರ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿತು.

12647128_977649428991669_8678787375037203471_n

ಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿ – ೨

ನಿಮ್ಮ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವು ಬರೆದಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ನೀವು ಸಾಯೊಲ್ಲಾ ಅಂತಾ ನಾವು ಮಾತಿಗೆ ಹೇಳ್ತೀವಿ ಅಲ್ವಾ? ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾಲ್ಕೇ ತಿಂಗಳಿಗೇ ಸಾವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿನಿಲ್ಲುವುದೆಂದರೆ…ಸಲಾಮ್ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಮಾತಲ್ಲವೇ! ಇವತ್ತಿಗೂ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಎಳೆಗೂಸುಗಳ ಸಾವು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ ಎಂಬುವಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತಿದೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜಗತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಕೂಸುಗಳ ಸಾವು ಇಂದಿಗೂ ಅವ್ಯಾಹತ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.

2011ರಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್ ಅನ್ನು ಮಂಡಿಯೂರಿಸಿದ ಸುನಾಮಿ, ಜೀವಬಲಿಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಎಂತೆಂತಾ ಗಟ್ಟಿಗರೇ ನಿಲ್ಲಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸುನಾಮಿ ಬಂದುಹೋದ ಮರುದಿನ ನಿಂತ ನೀರು, ಕೊಳಚೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಣಗಲಾರಂಭಿಸಿ, ರೋಗಗಳು ಹರಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಆಗ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಹಾಸಿಗೆಬಿಟ್ಟೇಳಲಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತುಸಾವಿರಜನ ನಾಲ್ಕೇದಿನದಲ್ಲಿ ಯಮಪಾಶಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ನಾಲ್ಕುತಿಂಗಳ ಈ ಮಗು ಬರೋಬ್ಬರಿ ನಾಲ್ಕುದಿನ ಅಮ್ಮನಿಲ್ಲದೆ, ಅವಳ ಹಾಲಿಲ್ಲದೆ, ಅವಳ ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಬರೇ ಒಂದು ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಕಂಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕುಸುಗುಡುತ್ತಾ, ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ಪಿಸುಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಬದುಕೇಬಿಟ್ಟಿತು! ನಾಲ್ಕುದಿನದ ನಂತರ, ಬದುಕುಳಿದಿರಬಹುದಾದವರಿಗಾಗಿ ಉರುಳಿದ ಮನೆಗಳ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಸೈನಿಕರು ಎತ್ತಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವಾಗ, ಈ ಮುದ್ದುಕಂದ ಜೀವನವನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ, ತಲೆಯಮೇಲೆ ಇಲ್ಲದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೆನ್ನೆಣಿಸುತ್ತಾ ಮಲಗಿತ್ತಂತೆ. ಜೀವನದ ದಯೆ ಹಾಗೂ ಮರಣದ ಕ್ರೂರತೆ ಎರಡನ್ನೂ ಕಂಡ ಸೈನಿಕನೊಬ್ಬ, ಆ ಮಗುವನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ತನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೇ ಭಾವುಕನಾದ ಆ ಕ್ಷಣ.

(ಅಂದಹಾಗೆ ‘ಯಮ’ ಜಪಾನೀಯರಲ್ಲೂ ಸಾವಿನ ದೇವತೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಶಿನಿಗಾಮಿ ಎಂಬುದೊಂದು ಪೌರಾಣಿಕ ಕಿನ್ನರಪ್ರಭೇಧವೇ ಇದೆ. ಈ ಶಿನಿಗಾಮಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸಾವಿನ ಅಧಿದೇವತೆಗಳು. ಅವರಲ್ಲಿ ‘ಯಮ’ನೂ ಒಬ್ಬ. ಹಾಗಾಗಿ “ಹತ್ತುಸಾವಿರ ಯಮಪಾಶಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದರು” ಅಂತಾ ನಾನು ಹೇಳಿದಾಗ ಅದು ಬರೀ ಸಾಹಿತ್ಯಕವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ 🙂 )

12650813_977026882387257_9134565429143991260_n