ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ (ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್) ಅಂದ್ರೇನು ಗೊತ್ತಾ? – ೬

ಇವತ್ತಿನ ಮಾತಿನ ಸಮರ ಜಗತ್ತಿನ ಅತೀದೊಡ್ಡ ಶೀತಲ ಸಮರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದ್ದು. ಅಂದರೆ 1953-62ರ ಕಾಲಘಟ್ಟದ್ದು. ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ರಷ್ಯಾ ದೇಶಗಳು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮೀರಿಸಲು ರಣತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಮೀಟಿಂಗು ನಡೆಯಲಿ, ಆ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ದೇಶದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಒಬ್ಬರ ಕಾಲನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆಯದೆ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ಅವತ್ತಿನ ಮುಖಂಡರು ಪ್ರಚಂಡ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು. ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆಯೆ ನಿಪುಣರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಮಾತಿನ ಚತುರರೂ ಸಹ. ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ನಿಂತರೆ, ಮಾತಿನ ಮೋಡಿಯಿಂದ ಸೇರಿರುವ ಜನರನ್ನೇ ಉದ್ವೇಗಕ್ಕೇರಿಸಿ, ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿಸಿಬಿಡುವಷ್ಟು ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲರು.

ಇಂತಿರ್ಪ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆ ಕರೆದಾಗ, ಅಮೇರಿಕಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಡ್ವೈಟ್.ಡಿ.ಐಸೆನ್ಹೋವರ್ ಸ್ವತಃ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದ ರಷ್ಯಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ನಿಕಿತಾ ಕೃಶ್ಚೇವ್, ರಷ್ಯಾ ಪರವಾಗಿ ನಿಯೋಗವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದರ ಬದಲಿಗೆ ತಾನೇ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಈ ಸಭೆಯನ್ನು ಹದ್ದಿನಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತಿವಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರುದಿನದ ಹೆಡ್-ಲೈನ್ ಮಾಡಲು ಪತ್ರಿಕಾಗಣ ಕಾದುನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಐಸೆನ್ಹೋವರ್ ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಾ, Why America is the greatest country on earth ಎಂಬುದೊಂದು ಭಾಷಣವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು. ಸಭೆಯತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಕರತಾಡನ.

ಅವತ್ತು ಸಂಜೆ ಐಸೆನ್ಹೋವರ್ ಮತ್ತು ಕೃಶ್ಚೇವ್ ಭೇಟಿ ನಿಗದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಉಭಯಕುಶಲೋಪರಿ, ಫೋಟೋಗಳೆಲ್ಲ ನಡೆದ ನಂತರ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಕೂತಾಯಿತು. ಮೊದಲ ಮಾತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಕೃಶ್ಚೇವ್ ‘ನಿಮ್ಮದೆಂತಹಾ ಸುಳ್ಳು ಭಾಷಣ ಮಾರಾಯ್ರೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ್ದು?’ ಅಂದರು. ಐಸೆನ್ಹೂವರ್ ವಿಚಲಿತರಾಗದೇ ‘ಸುಳ್ಳೇನೂ ಇಲ್ಲ. ನಿರ್ಭಯದಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ರಷ್ಯಾದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅಸೂಯೆಯಿರಬೇಕು’ ಎಂದರು. ಕೃಶ್ಚೇವ್ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ‘ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನಾಗರೀಕ ಬೇಕಾದರೆ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕಿನ ಟೈಮ್ಸ್ ಸ್ಕ್ವೇರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ಅಮೇರಿಕಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಒಬ್ಬ ಮುಠ್ಠಾಳ’ ಎಂದು ಕೂಗಬಹುದು. ಅವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಅವನಿಗಿದೆ. ಅವನನ್ನೇನೂ ಬಂಧಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ವಿಚಾರಣೆಗೊಳಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ಅವನ ನಸೀಬಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನಿಗೊಂದು ಫ್ಯಾನ್ ಕ್ಲಬ್ಬು, ಬೆಂಬಲಿಗರೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿದೆ. ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ’ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ನಗೆ ಬೀರಿದ ಐಸೆನ್ಹೂವರ್.

ಕೃಶ್ಚೇವ್ ತನ್ನ ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತಾ ‘ನೋಡಿ ಮಿ.ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಇಂತಹುದೇ…..ಬಹುಷಃ ಇದಕ್ಕಿಂತಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿದೆ’ ಎಂದ. ಐಸೆನ್ಹೂವರ್ರಿಗೆ ಆಶ್ವರ್ಯ! ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿ ವ್ಯಂಗ್ಯ ನಗುಬೀರುತ್ತಾ ‘ಇಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಿಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಂದ ದಿನ, ಜಗತ್ತು ಖಂಡಿತಾ ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಜೋಕ್ ಸಾಕು’ ಎಂದ.

ಕೃಶ್ಚೇವ್ ಅದಕ್ಕೆ ‘ನೋಡಿ ನನಗೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನೀವು ಹೇಳಿದಕ್ಕಿಂತಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಬೇಕಾದರೆ ನಾನು ನಿರೂಪಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನೂರು ಮಾಸ್ಕೋದ ರೆಡ್ ಸ್ಕ್ವೇರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನಿಂತು ‘ಅಮೇರಿಕಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಒಬ್ಬ ಮುಠ್ಠಾಳ’ ಎಂದು ಕೂಗಿದರೆ, ಬಂಧನ, ವಿಚಾರಣೆ ಆಗುವುದು ಹಾಗಿರಲಿ. ಅವನಿಗೊಂದು ಸೋವಿಯತ್ ರಷ್ಯಾದ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮೆಡಲ್ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಸಿಗಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವುಂಟೇ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕಾಫಿ ಹೀರುವುದ ಮುಂದುವರೆಸಿದ.

ಕೃಶ್ಚೇವ್ ಕಾಫಿ ಹೀರುವ ಸದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಆವರಿಸಿತ್ತು.

Advertisements

ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ (ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್) ಅಂದ್ರೇನು ಗೊತ್ತಾ? – ೫

ಸಾಹಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ಭಾಷೆ ಒಲಿದುಬಂದಿರುವ ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಯುವ ಜಗಳವೂ ಸಹ ಕೇಳಲು/ನೋಡಲು ಚೆಂದ. ಪದಲಾಲಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಪದಪಾಂಡಿತ್ಯದಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬರ ಕಾಲನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ಘನತೆ ಮೀರದಂತೆ, ಎಳೆಯುವ ಪರಿಯೇ ವಿಸ್ಮಯದ ಗೂಡು.

ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಪೂರ್ವ ಪ್ರಧಾನಿ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಮತ್ತು ಐರಿಷ್ ನಾಟಕಕಾರ ಹಾಗೂ ಲಂಡನ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಆಫ್ ಎಕಾನಿಮಿಕ್ಸ್’ನ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಜಾರ್ಜ್ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಷಾ ನಡುವಿನ ವೈಮನಸ್ಯ, ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಯಾವಾಗಲೂ ಕಚ್ಚಾಡುತ್ತಲೆ ಇದ್ದರು. ಅವರ ಕಚ್ಚಾಟದ ಸಣ್ಣ ತುಣುಕಿನಲ್ಲೂ ಏನೋ ಒಂಥರ ಮಜಾ. ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡವನಿಗೆ, ಯಾರು ಯಾರ ಕಾಲೆಳೆದರು!? ಎಂಬುದೇ ಅರ್ಥವಾಗದ ಪ್ರಕರಣಗಳವು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದಿರುವ ಇಂತಹ ‘ಪದ ಯುದ್ಧ (war of words)’ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಈ ಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಉಲ್ಲೇಖಗೊಂಡರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಒಮ್ಮೆ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಷಾ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳ್ಳಲಿರುವ, ತಮ್ಮದೊಂದು ಹೊಸಾ ನಾಟಕಕ್ಕೆ (ಬಹುಷಃ ಪಿಗ್ಮೇಲಿಯನ್ ಇರಬೇಕು, Pygmalion) ಚರ್ಚಿಲ್ ಅವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾ, ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಆಗಿನ್ನೂ ಚರ್ಚಿಲ್ ಪ್ರಧನಿಯೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಂಸದರಾಗಿದ್ದರಷ್ಟೇ. ಪತ್ರ ಹೀಗಿತ್ತು “ಮಿ. ಚರ್ಚಿಲ್, ನನ್ನ ಹೊಸಾ ನಾಟಕದ ಮೊದಲ ಶೋ’ಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾ, ಈ ಪತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಎರಡು ಟಿಕೇಟುಗಳನ್ನು ಲಗತ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಬೇಕಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆತರಬಹುದು……….ನಿಮಗ್ಯಾರಾದರೂ ‘ಸ್ನೇಹಿತರು’ ಅಂತಾ ಇದ್ದರೆ…. 😛 😛 ”

ಉತ್ತರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಲರ ಪತ್ರ, ಷಾ ಕೈಸೇರಿತು. ಚರ್ಚಿಲರಿಂದ ಖಡಕ್ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಷಾ ತಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ಬಾಗಿಲೆಳೆದುಕೊಂಡು, ಲಕೋಟೆ ತೆರೆದರು. ಚರ್ಚಿಲರ ಟೈಪ್-ರೈಟರಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಉತ್ತರ ಹೀಗಿತ್ತು “ಮಿ.ಷಾ, ನಿಮ್ಮ ಪತ್ರ ಮತ್ತು ಟಿಕೇಟಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ. ಮೊದಲ ಶೋಗೆ ಬರುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಎರಡನೇ ದಿನದ ಶೋಗೆ ಖಂಡಿತಾ ಬರುತ್ತೇನೆ…….ನಿಮ್ಮ ನಾಟಕ ಎರಡನೇ ಶೋವರೆಗೂ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ… 😛 😛 ”

ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರದ ಟಿಕ್-ಟಿಕ್ ಶಬ್ದವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಸೂಜಿ ಕೂಡಾ ಬಿದ್ದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳುವಷ್ಟು ಮೌನವಿತ್ತು. ಷಾ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಿತ್ತು.

ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ (ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್) ಅಂದ್ರೇನು ಗೊತ್ತಾ? – ೪

ರಾಬರ್ಟ್ ವೈಟಿಂಗ್, ಸುಮಾರು 83 ವರ್ಷದ ಅಮೇರಿಕದ ಹಿರಿಯ ನಾಗರೀಕ ಮತ್ತು ಮಾಜಿ ಸೈನಿಕ, ಪ್ಯಾರೀಸ್ ನಗರದ ಏರ್ಪೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದ.

ಇಮಿಗ್ರೇಷನ್ ಕೌಂಟರಿನ ಅಧಿಕಾರಿಣಿ ಆತನ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆತ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕತೊಡಗಿದ. ಎಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆಂದೇ ಮರೆತುಹೋದಂತಿತ್ತು. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ವಿಮಾನ ಪ್ರಯಾಣ ಆತನನ್ನು ಸುಸ್ತಾಗಿಸಿತ್ತು. ಮೂವತ್ತು ಸೆಕೆಂಡು ಹುಡುಕಿದರೂ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಸಿಗದಾದಾಗ, ಕೌಟರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿಣಿ, ” ಮೆಸ್ಯೂ, ನೀವು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಫ್ರಾನ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಾ!?” (Monsieur – ಮಿಲಾರ್ಡ್ ಎನ್ನುವಂತಹ ಪದ. ಗೌರವಸೂಚಕ) ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಂಕುದ್ವನಿಯಲ್ಲೇ ಕೇಳಿದಳು.

‘ಹೌದು ಬಂದಿದ್ದೆ” ಎಂದ ರಾಬರ್ಟ್ ಹುಡುಕುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ. “ಹಾಗಿದ್ದಮೇಲೆ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೇ ಹಿಡಿದು ತಯಾರಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಹೋಯಿತೇ” ಎಂದಳು ಆ ಅಧಿಕಾರಿಣಿ.

ಈಗ ಹುಡುಕುವುದನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ರಾಬರ್ಟ್, ಆಕೆಯ ಮುಖ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಮಿಶ್ರಿತ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ “ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಸಲ ಬಂದಾಗ ನನಗೆ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ತೋರಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ!!” ಎಂದ.

“ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ! ಪ್ರಾನ್ಸಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ತೋರಿಸಿಯೇ ಒಳಹೋಗಬೇಕು. ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೈಪಾಸ್ ಮಾಡಿ ಯಾರೂ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ತೋರಿಸದೇ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಮೇರಿಕನ್ನಿರಿಗೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ” ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಎಂದಳಾಕೆ.

ರಾಬರ್ಟ್ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೌಟರ್ ಮೇಲಿಡುತ್ತಾ “ನೋಡಮ್ಮಾ…..ಹಿಂದಿನ ಬಾರಿ ನಾನು ಪ್ರಾನ್ಸಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಬೆಳಿಗ್ಗಿನ ಸುಮಾರು 4 ಘಂಟೆ 4 ನಿಮಿಷವಾಗಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ನಾಝೀ ಹಿಡಿತದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು, 1944 ಜೂನ್ 6ರ D-Day ದಿನ ಒಮಾಹ ಬೀಚಿನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗ, ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಫ್ರೆಂಚ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೂ ನನಗೆ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ತೋರಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ” ಎಂದವ, ಕೋಟಿನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟ.

…………ಕೆಂಪು ಮುಖದ ಅಧಿಕಾರಿಣಿ ರಾಬರ್ಟನ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟಿನ ಒಂದಿಚನ್ನೂ ನೋಡದೇ ಅದರ ಮೇಲೆ ಠಸ್ಸೆ ಗುದ್ದಿದ್ದೊಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು 🙂 🙂

* D-Day – ಜೂನ್ 6, 1944ರ ಸೋಮವಾರದಂದು ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳು, ಅತೀ ರಹಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯೊಂದರ ಪ್ರಕಾರ, ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಿ, ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವ ಮುಂಚೆ, ನಾರ್ಮಂಡಿಯ ಬೀಚಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾನ್ಸ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಾಝೀ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟವು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಜರ್ಮನ್ ಸೈನ್ಯದ ಪತನ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ (ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್) ಅಂದ್ರೇನು ಗೊತ್ತಾ? – ೩

ಫೆಬ್ರುವರಿ 1966. ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಅಂದಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿ’ಗಾಲ್, ತನ್ನ ದೇಶವನ್ನು NATOದಿಂದ ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದರು. ಅಮೇರಿಕ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವಾರಗಳ ನಂತರವೂ ರಾಯಭಾರಿಗಳ ಮಾತುಕತೆಗಳಿನ್ನೂ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಡಿ’ಗಾಲ್ ಕೋಪಗೊಂಡು “ಈಗಿಂದೀಗಲೇ ಇಡೀ ಅಮೇರಿಕನ್ ಸೈನ್ಯ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಬಿಟ್ಟು ತೆರಳಬೇಕು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ” ಎಂದು ತನ್ನ ರಾಯಭಾರಿಯೆಡೆಗೆ ಕೆಂಡಕಾರಿದರು.

ಅಮೇರಿಕದ ಕಡೆಯಿಂದ, ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಲಿಂಡನ್ ಜಾನ್ಸನ್ ಪರವಾಗಿ ಅಂದಿನ ವಿದೇಶಾಂಗ ಖಾತೆಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಡೀನ್ ರಸ್ಕ್ ಕಳಿಸಿದ ಉತ್ತರ ಹೀಗಿತ್ತು “ಈ ಆಜ್ಞೆ ಬರೀ ಈಗ ಫ್ರಾನ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಅಮೇರಿಕನ್ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೋ. ಅಥವಾ ಮೊದಲ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಕಾಲದಿಂದ ಫ್ರಾನ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಸಮಾಧಿಯಡಿ ಮಲಗಿರುವ 124 ಸಾವಿರ ಅಮೇರಿಕನ್ ಸೈನಿಕರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೋ!?”

……….ಸಂದೇಶ ಓದಿದ ಪ್ರಾನ್ಸಿನ ರಾಯಭಾರಿ ಮತ್ತು ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿ’ಗಾಲ್ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು 🙂 🙂

*ಮೊದಲೆರಡು ಮಹಾಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕ ಫ್ರಾನ್ಸಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಒಟ್ಟು ಅಮೇರಿಕನ್ ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸರಿಸುಮಾರು ನೂರಾಇಪ್ಪತ್ನಾಲಕ್ಕುಸಾವಿರ.

ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ (ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್) ಅಂದ್ರೇನು ಗೊತ್ತಾ? – ೨

ಫೀಲ್ಡ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಸ್ಯಾಮ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಮಾನೆಕ್’ಶಾ ಅವರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಅಹ್ಮದಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ಭಾಷಣ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭ ಒದಗಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಸ್ಯಾಮ್ ಮೈಕಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ಇಂಗ್ಳೀಷಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಭಾಷಣ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ತಕ್ಷಣ ಸಭಿಕರಿಂದ ‘ಗುಜರಾತೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಿ. ಗುಜರಾತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಭಾಷಣ ಕೇಳುವುದು’ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.

ಮಾನೆಕ್’ಶಾ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಇಡೀ ಸಭೆಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನೋಡಿದರು. ಕಂಚಿನ ಕಂಠದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಬಂದವು (ಇಂಗ್ಳೀಷಿನಲ್ಲೇ) “ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಾನು ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಹೋರಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹೋರಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರ ಪರಿಚಯವಾಯ್ತು. ಅವರ ಭಾಷೆ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳನ್ನೂ ಕಲಿತೆ. ನಾನು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದೂ ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲೇ ಆದರೂ ಪಂಜಾಬ್ ರೆಜೆಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಂಜಾಭಿ ಭಾಷೆ ಕಲಿತೆ. ಮರಾಠಾ ರೆಜೆಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮರಾಠಿ ಕಲಿತೆ. ಮದ್ರಾಸ್ ಸಾಪ್ಪರ್ಸ್ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾಗ ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಕನ್ನಡ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಲಿತೆ. ಬೆಂಗಾಲ್ ಸಾಪ್ಪರ್ಸ್ ಗುಂಪಿನಲಿದ್ದಾಗ ಬೆಂಗಾಲಿ ಕಲಿತೆ. ಬಿಹಾರ್ ರೆಜಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಹಿಂದಿ ಶುದ್ಧವಾಯಿತು. ಗೂರ್ಖಾ ರೆಜಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನೇಪಾಲೀ ಕೂಡಾ ಕಲಿತೆ. ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತಿನಿಂದ ಸೈನಿಕರೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ…………………..ಗುಜರಾತಿ ಕಲಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ……..ಕ್ಷಮಿಸಿ”

……….ಸಭಾಂಗಣ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅಲ್ಲಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು 🙂 🙂

* ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಮಾಜಿ ಸಿಬಿಐ ನಿರ್ದೇಶಕ ಜೋಗಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ “ಭಾರತೀಯ ಯುವಕರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೇನೆ ಸೇರಲಿಚ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ!?” ಎಂಬ ಲೇಖನದಿಂದ ಹೆಕ್ಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು. ಜೋಕ್ ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು.

** ಸ್ಯಾಮ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಅನ್ನುವುದು ಮಾನೆಕ್’ಶಾ ಅವರನ್ನು ಜನರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆದ ಹೆಸರು. ಅವರ ಪೂರ್ತಿ ಹೆಸರು ಸ್ಯಾಮ್ ಹೊರ್ಮುಸ್ಜೀ ಪ್ರಾಮ್ಜೀ ಜಮ್ಶೆಡ್ಜೀ ಮಾನೆಕ್’ಶಾ. ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಸೇನಾನಿಯಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಸ್ಯಾಮ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಷ್ಟೂ ಕಮ್ಮಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಪುರುಸೊತ್ತಿದ್ರೆ, ಇದೊಂದು ಲೇಖನ ಓದಿ.

http://timesofindia.indiatimes.com/india/The-legacy-of-Sam-Bahadur-Manekshaw-lives-on/articleshow/33175580.cms

ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ (ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್) ಅಂದ್ರೇನು ಗೊತ್ತಾ? – ೧

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಿನ್ನೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. 1948ರ ಸಮಯ. ನಮ್ಮ ‘ಅಮೋಘ’ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಒಂದು ಉಚ್ಚಮಟ್ಟದ ಆಯೋಗದ ಸಭೆಯೊಂದನ್ನು ಕರೆದಿದ್ದರು. ಆ ಸಭೆಯ ಉದ್ದೇಶ, ಆಗಷ್ಟೇ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದ ಅಂದಿನ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಜನರಲ್ ಆಗಿದ್ದ ‘ಜನರಲ್ ರಾಯ್ ಬುಚರ್’ನ ಬದಲಿಗೆ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಕಮಾಂಡರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ ಅನ್ನು ನೇಮಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು.

ನೆಹರೂ ತಮ್ಮ ಅನರ್ಘ್ಯ ಸಲಹೆಯೊಂದನ್ನು ಮುಂ‍ದಿಟ್ಟರು. “ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸೈನ್ಯವೊಂದನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಅನುಭವವಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ, ನಾವೊಬ್ಬ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನೇ ಕಮಾಂಡರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ ಆಗಿ ನೇಮಿಸುವುದೊಳ್ಳೆಯದು. ಏನಂತೀರಿ?”
ಬ್ರಿಟೀಷರ ಅಡಿಯಾಳುಗಳಾಗಿಯೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದ್ದವರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲ ಯೂನಿಫಾರ್ಮುಗಳು ಹೌದೌದು ಎಂದು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರು. ಸೈನ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ, ನೆಹರೂವನ್ನೇ ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರತಿರೂಪ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ, ಖಾದಿಗಳೂ ಹೌದೌದು ಎಂದು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರು.

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಜನರಲ್ ನಾಥೂಸಿಂಗ್ ರಾಥೋಡ್ ಎಂಬ ಸೀನಿಯರ್ ಆಫೀಸರ್ ಒಬ್ಬರು, ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ನೆಹರೂ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿದರು. ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಮಿಲಿಟರ್ ಆಫೀಸರ್ಗಳು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ ನಂತರವೂ ತನ್ನೆದುರು ಮಾತನಾಡುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರಿದ ಆಫೀಸರ್ ಬಗ್ಗೆ ನೆಹರೂಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾದರೂ ಸಹ, ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದರು.
ರಾಥೋಡ್ ನಿರ್ಭಿಡೆಯಿಂದ ‘ನೋಡಿ ಸರ್. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಅನುಭವ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಿಟೀಷನನ್ನೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮೊದಲ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸೋಣವೇ?’ ಎಂದರು.

……….ಆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಮೂವತ್ತು ಸೆಕೆಂಡುಗಳವರೆಗೆ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳುವಷ್ಟೂ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು 🙂 🙂

* ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಇರೋದು ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ ಇನ್ಫರ್ಮೇಷನ್ನು. ಕಥೆ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾತಿಗೆ ನೆಹರೂ ಮುಖಕೆಂಪಾಗಿದ್ದುದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅಂದಿನ ರಕ್ಷಣಾಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಬಲ್ದೇವ್ ಸಿಂಗ್, ನಾಥೂಸಿಂಗ್ ರಾಥೋಡರೆಡೆಗೆ ಕೆಂಗಣ್ಣು ತಿರುಗಿಸಿ ಕೂತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಸಂಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರು. ನೆಹರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ‘ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಸೇನೆಯ ಮೊದಲ ಸೇನಾ ಕಮಾಂಡರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ ಆಗಲು ನೀನು ತಯಾರಿದ್ದೀಯಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ರಾಥೋಡ್ ಒಂದೂ ಕ್ಷಣವೂ ವ್ಯಯಿಸದೆ, ‘ಇಲ್ಲ ಸಾರ್. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಹುದ್ದೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ಸೀನಿಯರ್, ಜನರಲ್ ಕೆ.ಎಂ ಕಾರಿಯಪ್ಪ. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಸೇರಬೇಕಾದ ಹುದ್ದೆ’ ಎಂದು ಖಡಕ್ಕಾಗಿ ಅಂದರು. ಅವರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸಿದ ನೆಹರೂ, ಬಲ್ದೇವ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದರು. ಬಲ್ದೇವ್ ಆ ನೋಟವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡರು. ಆ ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರೆದು, 15 ಜನವರಿ 1949ರಂದು ಜನರಲ್ ಕಾರಿಯಪ್ಪ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಮೊತ್ತಮೊದಲ ಕಮಾಂಡರ್-ಇನ್-ಚೀಫ್ ಆಗಿ ನೇಮಕವಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡಿತು.

ನಾಥೂಸಿಂಗ್ ರಾಥೋಡ್ ಸೈನ್ಯದ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಾ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಜನರಲ್ ಆಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡರು.

ಸಿರಾ-ದಿಮ ವಿನೋದ ಪ್ರಸಂಗಗಳು

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕರಾಳನಾಡು ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಿಂಹಪ್ರತಾಪಿರಾಮ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿದ್ದ. ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಪ್ರತಾಪಿ ಸಿಂಹ ಎಲ್ಲಾ, ಮೂರೂ ಹೊತ್ತು ಊರಮುಂದಿರುವ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಯೇ ಕಾಲಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆತ. ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಕೆಲಸಮಾಡಿದವನು ಅಲ್ಲ. ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ಕೊಡಲೋಸುಗ, ಸುಮ್ಮನೇ ‘ಇದ್ದ’ ಅಷ್ಟೇ.

ಒಂದು ದಿನ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜ, ಸ್ನಾನಗೃಹದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಕೈತಪ್ಪಿ ಬೀಳಿಸಿದ ಸೋಪುಬಾರಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ತಲೆಯೊಡೆದು ಸತ್ತೇ ಹೋದ. ಅವನಿಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು ಯಾರೂ ಇರದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅರಾಜಕತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಈಗ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮಂತ್ರಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಆಗಿನ ಕಾಲದ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ, ಆನೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಮುಂದೆ ಕಳಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ತಾವೂ ಹೊರಟರು. ಆನೆ ಯಾರಿಗೆ ಹಾರ ಹಾಕುತ್ತದೆಯೋ ಅವನೇ ಮುಂದಿನ ರಾಜ ಎಂಬುದು ನಿಯಮವಾಗಿತ್ತು. ಆನೆ ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಓಡಾಡಿ ಯಾರಿಗೂ ಹಾರಹಾಕದೇ ಊರ ಹೊರಬಾಗಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟರರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಂದುಘಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆನೆಗೆ ಊಟದ ಸಮಯ. ಇದು ಹೀಗೆ ನಡೆದರೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲವೆಂದರಿತ ಆನೆ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ರಾಮ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಆನೆ ‘ಸಧ್ಯ ಊಟ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು’ ಎಂಬ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಗೆ ಹಾರಹಾಕಿಯೇಬಿಟ್ಟಿತು. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಸಿಂಹಪ್ರತಾಪಿರಾಮ ರಾಜನಾಗಿಬಿಟ್ಟ.

ತನ್ನ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ, ಇವನೇ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಮೊದಲ ರಾಜ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೂರೂಹೊತ್ತೂ ಮಲಗಿಯೇ ಸಮಯ ಕಳೆದೆದ್ದರಿಂದ, ಆತ ಸ್ವಲ್ಪ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ. ರಾಜನಾದ ಕೂಡಲೇ ಅದ್ಯಾರೋ ಅವನಿಗೆ ಅಕ್ಬರ್-ಬೀರಬಲ್, ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ-ತೆನಲಿರಾಮ, ಭೋಜರಾಜ-ಕಾಳಿದಾಸ ಮುಂತಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರು. ಸಿಂಹಪ್ರತಾಪಿರಾಮನಿಗೆ ತನಗೂ ಅಂಥವನೊಬ್ಬ ಸಲಹೆಗಾರನಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದಿತ್ತು ಎಂದೆನಿಸಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆಗೆ ಅಟ್ಟಿ ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಲಹೆಗಾರನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡುಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿದ. ಹುಡುಕಹೋದವರು ಆ ರಾಜನಿಗಿಂತಲೂ ನಿರಕ್ಷರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಸೈನಿಕರು. ಅದಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಅದಾಗಲೇ ಈ ರಾಜನ ಬಂಡವಾಳ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಉತ್ಸಾಹ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬಳಲಿ ಬೆಂಡಾಗಿ, ಅವರೊಂದು ಕಡೆ ಸುಧಾರಿಸಲು ಕೂತಿದ್ದಾಗ, ಅವಧೂತನೊಬ್ಬ ಏನೇನೋ ಬಡಬಡಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವನು ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಯಾರಿಗೂ ಅಷ್ಟೇನೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಾತಿಗೆ ಮಧ್ಯ ಮಧ್ಯ ‘ಎಲ್ಲರೂ ಷಂಡರು’ ‘ನಾನೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ’ ‘ಆಕೆ ನಿಶ್ಚೇತನ’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅರಚುತ್ತಿದ್ದ. ಸೈನಿಕರು ‘ಇವನ್ಯಾವುದೋ ಬೇರೆ ಗ್ರಹದವನೇ ಇರಬೇಕು, ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ! ಬಹುಷಃ ಇವೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಂತಹ ಹುಲುಮಾನವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತದ್ದಲ್ಲಾ, ಇದು ಬಹುಷಃ ರಾಜಕಾರಣದ ರಹಸ್ಯಗಳೇ ಇರಬೇಕು’ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸಲಹೆಕಾರನ ಹುದ್ದೆಗೆ ಅವನನ್ನೇ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ರಾಜ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಸೈನಿಕರು ಇವನನ್ನು ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ‘ರಾಜನ್, ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಇವನೇ ಸ್ವಾಮಿ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಪರಾಂಬರಿಸಿ ನೋಡಿ’ ಎಂದರು. ನಮ್ಮ ರಾಮ ‘ಹೌದೇನು!? ನೋಡಿಯೇ ಬಿಡೋಣ’ ಎಂದು ಅವಧೂತನತ್ತ ನೋಡಿ ತನ್ನ ತೋರುಬೆರಳಿನಲ್ಲಿ ‘ಒಂದು’ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಬರುವಂತೆ ತೋರಿಸಿದ. ಅವಧೂತ ಅದಕ್ಕೇ ಹುಬ್ಬುಗಂಟಿಕ್ಕಿ ಎರಡು ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದ. ರಾಜ ಅದಕ್ಕುತ್ತರವಾಗಿ ಒಂದು ಮುದ್ದೆ ಬೆಣ್ಣೆ ತೋರಿಸಿದ. ಅವಧೂತ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜೀಬಿನಿಂದ ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆ ತೋರಿಸಿದ. ರಾಜ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಒಂದು ಹಿಡಿ ಗೋಧಿಯನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದ. ಅವಧೂತ ತನ್ನ ಜೋಳಿಗೆಯಿಂದ ಕೋಳಿಯೊಂದನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟ. ಕೋಳಿ ಆ ಗೋಧಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿತು.

ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜ ದಂಗಾಗಿ ಹೋದ. ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂದು ಅವಧೂತನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ‘ಸ್ವಾಮಿ, ತಮ್ಮ ಹೆಸರೇನು? ನನ್ನ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ’ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ರೋಸಿಹೋದ ಜನರಿಂದ ಕಲ್ಲೇಟು ತಿಂದೇ ಅಭ್ಯಾಸವಿದ್ದ ಅವಧೂತ, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಒಬ್ಬರು ತನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮಾತನಾಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬಂದರೂ ಅವಡುಗಚ್ಚಿ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು, ‘ನನ್ನ ಹೆಸರು ಧೀರೇಂದ್ರ ಮಲ್ಲ ಎಂದು. ನನ್ನನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ. ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿದೆ’ ಎಂದು ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಪತ್ರವೊಂದನ್ನು ಬರೆಯತೊಡಗಿದ. ಇದೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ರಾಜ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ‘ರಾಜ, ನನ್ನದೊಂದು ಸಣ್ಣ ವ್ಯವಹಾರವಿದೆ. ಅಷ್ಟೇನೂ ಲಾಭದ್ದಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯವಹಾರದ ನಷ್ಟದಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮತಿಭ್ರಮಣೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ರಾಜೀನಾಮೆ ಬರೆದುಬಿಡ್ತೇನೆ ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ. ನಾಳೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸೇರೋ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ‘ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ರಾಜಿನಾಮೆ ಬರೆದೆ’ ಅಂತಾ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ನೋಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ’ ಎಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದ. ರಾಜ ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಂಗಾಗಿ ಹೋದ.

ಮುಂದುವರೆದು ರಾಜ ಸಭೆಯನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದ ‘ನೋಡಿ ಜನರೇ, ಎಂತಾ ಮಹಾನ್ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನೋಡಿ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ! ನಾನು ಅವನಿಗೆ ‘ರಾಜ ಒಬ್ಬನೇ’ ಎಂದು ಒಂದು ಬೆರೆಳು ತೋರಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅದಕ್ಕವನು ‘ಇಲ್ಲ, ಮೇಲಿರುವವನೊಬ್ಬ ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ರಾಜನೊಬ್ಬ, ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರು’ ಎಂದು ಎರಡು ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದ. ನಾನು ಒಂದು ಮುದ್ದೆ ಬೆಣ್ಣೆ ತೋರಿಸಿ ‘ಇದು ಕರಿಕುರಿಯ ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದೋ, ಬಿಳಿಕುರಿಯ ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದೋ? ಹೇಳು’ ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕವನು ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ‘ಅಯ್ಯೋ ಮೂರ್ಖ, ಈ ಮೊಟ್ಟೆ ಕಪ್ಪು ಕೋಳಿಯದೋ, ಬಿಳಿ ಕೋಳಿಯದ್ದೋ ಎಂದು ತಿಳಿದ ದಿನ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ’ ಎಂದ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ನಾನು ‘ನನ್ನ ಹೊಸಾ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆಲ್ಲಾಚೆದುರಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ’ ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕವನು ಕೋಳಿಯನ್ನು ಸಾಧನವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ‘ನೋಡಪ್ಪಾ ರಾಜ, ‘ಕೋಳಿ ಭಾಗ್ಯ’ಗಳಂತಹ ಯೋಜನೆಯನ್ನುಪಯೋಗಿಸಿ ನೀನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಹಿಡಿತದೊಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು’ ಎಂದ. “ವಾಹ್! ಎಂತಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮನುಷ್ಯ! ಇವನಉ ನನ್ನ ಸಲಹೆಗಾರನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯೋಗ್ಯನೇ ಹೌದು” ಎಂದು ಹೊಗಳಿದ.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧೀರೇಂದ್ರಮಲ್ಲ ಅವಧೂತ ‘ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಅದು ಹಾಗಾ!? ನಾನಂದುಕೊಂಡೆ ನೀನು ನನಗೆ ಒಂದು ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟು ಕೊಡ್ತಿಯಾ ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಎರಡು ಪೆಟ್ಟು ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂದೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಊಟ ತೋರಿಸಿ ‘ಬೇಕಾ?’ ಅಂದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ‘ನನಗೆ ಯಾರ ಬಿಕ್ಷೆಯೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ’ ಅಂತಾ ನನ್ನ ಊಟ ತೋರಿಸಿದೆ. ನೀನು ಶ್ರೀಮಂತ ತೋರಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ನಿನ್ನ ಆಹಾರ ನೆಲಕ್ಕೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಪೋಲುಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ನಾನಂತೂ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಕೋಳಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. ನೀನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ‘ಇನ್ನೇನೇನೋ’ ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಮೂರ್ಖನಾಗಿದ್ದೀಯ..ಹ..ಹ..ಹ’ ಎಂದು ನಕ್ಕ.

ರಾಜ ಇವನ ‘ತಲೆ’ ನೋಡಿ, ಪೂರ್ತಿ ಮರುಳಾದ. ರಾಜನಿಗೆ ತಾನು ಮೂರ್ಖನಾಗಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ತನ್ನನ್ನು ಮೂರ್ಖನಾಗಿಸುವವನೊಬ್ಬ ಸಿಕ್ಕಿದನಲ್ಲಾ ಎಂದು ಖುಷಿಯಾಗಿ, ಇವತ್ತಿನಿಂದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡೋಣವೆಂದು ಒಪ್ಪಿ ಆತನನ್ನು ತನ್ನ ಸಲಹೆಗಾರನನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡ. ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ದೊರಕುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೇ ಇವನಿಗೂ ಸಿಗಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಕಥೆ ಮುಗಿಯಿತು.

ಇವರಿಬ್ಬರ ಒಡೆತನ-ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಎಂತೆಂತಹ ‘ಭಾಗ್ಯ’ಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದವು, ಕರಾಳನಾಡಿನ ಜನ ಹೇಗೆ ಉದ್ಧಾರವಾದರೆಂಬುದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಥೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಕೇಳುವಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ನಿಮಗಿಲ್ಲವಾದರೂ, ನಾನು ಅಗಾಧ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂರನೇ ಮಹಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಶೋಧಿಸಿ ತಂದ ಕೆಲವು ಮಜವಾದ ಪ್ರಸಂಗಗಳ ತಾಳೆಗರಿಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಕಥೆಗಳು ‘ಸಿರಾ-ದಿಮ ವಿನೋದಕಥೆಗಳು’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬಹು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಭೂತ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್ಯತ್ತನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವು. ಇಂತಹ ಕೆಲ ವಿನೋದಾವಳಿಗಳನ್ನು (ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ) ನಿಮಗೆ ಅಗಾಗ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಲಿದ್ದೇನೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳಿಗೆ #ಸಿರಾ_ದಿಮ_ವಿನೋದ_ಪ್ರಸಂಗ ಎಂಬ ಹ್ಯಾಶ್ ಟ್ಯಾಗನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರಿ.

#ಸಿರಾ_ದಿಮ_ವಿನೋದ_ಪ್ರಸಂಗ, #Trollbite

ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಸಾಂಬಾರ್ ಮಾಡುವ ಅನುಪಮ ವಿಧಾನ

ಇವತ್ತಿನ ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ “ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಸಾಂಬಾರ್”:
ಪಾಕ ಪ್ರವೀಣೆ, ಸೋನಿಯಾ ಅವರ ಅಡುಗೆಮನೆಯಿಂದ (ಪಾಕ = ಪಾಕಡಾ ಕಲೆಗಾರ್ತಿ)

ತಯಾರಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ಪದಾರ್ಥಗಳು:
(*) ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯ ತರಕಾರಿಗಳು (ಅಹಿಂದ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಉಪಯೋಗಿದಷ್ಟೂ ರುಚಿ ಹೆಚ್ಚು) – 1 ಕೆಜಿ
(*) ಕಾನ್ಶೀರಾಂ ಈರುಳ್ಳಿ – 4
(*) ಜಾರ್ಜ್ ಟೊಮೇಟೋ – 3
(*) ಓವೈಸಿ ಹಸಿಮೆಣಸು – 3
(*) ಪ್ರಗತಿಪರ ಲೇಖಕರ ಸಾಂಬಾರ್ ಪುಡಿ (ಇದರ ರೆಸಿಪಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೆಳಗಡೆ ಇದೆ)
(*) ಆಂಜನೇಯ ಅವರ ‘ಬೋರ್ವೆಲ್ ಭಾಗ್ಯ’ದಿಂದ ಕೊರೆಸಿದ ಬೋರ್ವೆಲ್ ನೀರು – 2 ಚೆಂಬು
(*) ನೆಹರೂ ಖಾರದಪುಡಿ (ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು)
(*) ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಉಪ್ಪು (ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ)
(*) ಗಾಂಧೀ ಇಂಗು (ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೆಲವರು ‘ರಾಮರಾಜ್ಯ’ದ ರುಚಿಯನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಯಸೋದ್ರಿಂದ, ಇದು ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ)
(*) ಇಂದಿರಾ ತುಪ್ಪ, ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಕೆಂಪುಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್ ಸಾಸಿವೆ (ಒಗ್ಗರೆಣ್ಣೆಗಾಗಿ)

ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನ:

ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. “ಎಲ್ಲಾ ತರಕಾರಿಗಳೂ ಒಂದೇ, ಎಲ್ಲವೂ ಜೊತೆಗೇ ಇರಬೇಕು” ಅಂತಾ ಹೇಳ್ತಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಪುಸಲಾಯಿಸ್ತಾ ಇರಿ. ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಜೊತೆಗಿರಲು ಬಿಡಬೇಡಿ. ಅವುಗಳು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳ ಮದ್ಯೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆದು ನಿಮ್ಮ ಸಾಂಬಾರು ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ.

ರಾಹುಲ್ ಅವರ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಜನಸೇವಕರು ಕೊಟ್ಟ “ವರ್ಷಕ್ಕೆ 12 ಗ್ಯಾಸ್ ಸಿಲಿಂಡರ್”ಗಳಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಒಲೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿ. ಭಾರತದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ. ತುಪ್ಪ ಕರಗಿ, ಅರ್ಥವಾಗದ ಇಂಗ್ಳೀಷ್ ದಾಟಿಯ ಹಿಂದಿಭಾಷೆಯಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಸದ್ದು ಮಾಡತೊಡಗಿದಾಗ ಎರಡು ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ. ತಾಯಿಯಂತೆ ಮಗಳೂ, ನೂಲಿನಂತೆ ಸೀರು ಎನ್ನುವಂತೆ, ತುಪ್ಪದಂತೆಯೇ ಮೆಣಸು ಕೂಡಾ ಕೆಂಪಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕಾನ್ಶೀರಾಂ ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ಈರುಳ್ಳಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಷ್ಟು ಕಣ್ಣುರಿ ತರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೈಯಳತೆಯಷ್ತು ದೂರದಿಂದಲೇ ಹೆಚ್ಚಿ. ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅದಾಗಲೇ ಇಟ್ಟಿರುವ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಈರುಳ್ಳಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ, ಕೆಂಪಾಗುವವರೆಗೆ ಹುರಿಯಿರಿ.

ಇದಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿದ ಜಾರ್ಜ್ ಟೊಮ್ಯಾಟೋ ಹಾಕಿರಿ. ಸಿಹಿ ತುಂಬಿದ ಜಾರ್ಜ್ ಟೋಮ್ಯಾಟೋ, ಎಲ್ಲಾ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು….sorry….ಗಂಭೀರ ಖಾರವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಹದಕ್ಕೆ ಬಂದಾದ ನಂತರ, ಈ ಮಿಶ್ರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಗತಿಪರ ಲೇಖಕರ ಮಸಾಲೆ ಸೇರಿಸಿ. ಇದು ಸೇರಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಮಗೆ ಜಾತ್ಯಾತೀತತೆಯ ಮನಮೋಹಕ ಪರಿಮಳ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಗತಿಪರ ಲೇಖಕರು ಇಲ್ಲದ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಹರಡುವಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೋ, ಈ ಮಸಾಲೆ ಕೂಡಾ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಸಾಂಬಾರಿನ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಜಾತ್ಯಾತೀತತೆಯ ಕಂಪು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಪಸರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಮಸಾಲೆಯೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಹದಕ್ಕೆ ಬಂದಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಸಿ. ಮಸಾಲೆ ಎಲ್ಲಾ ತರಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೆತ್ತುವಂತೆ ಕಲಸಿ. ಅಹಿಂದ ತರಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಮಸಾಲೆ ತಾಗಿದರೂ ತೊಂದರೆಯೇನಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಸಾಂಬಾರು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಮ್ಮಿ ಜಾತ್ಯಾತೀತವಾಗಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೀಗ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಬಂದ ನೀರನ್ನು ಬೆರಸಿ, ಸಾಂಬಾರು ಇಡೀ ಭಾರತಕ್ಕೇ ಹಂಚಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತೆಳುವಾಗಿಸಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ ಒಂದೊಂದೇ ಚೂರು ಒವೈಸಿ ಮೆಣಸು ಸೇರಿಸಿ ಕಲಕುತ್ತಿರಿ. ಹಾಗೂ ಸಾಂಬಾರನ್ನು ತನ್ನಷ್ಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಬಿಡಬೇಡಿ. ಈ ಮೆಣಸಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ಕದಡುವಿಕೆಯಿಂದ ಖಾರ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹರಡಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಅನುಭೂತಿ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯ ತರಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಆಗಾಗ ನೆಹರೂ ಮತ್ತು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಉಪ್ಪನ್ನು ಸಾರಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿರಿ. ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗೇ ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಸಾರಿನ ತೂಕ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಾಂಬಾರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಂದಮೇಲೆ, ಸಿದ್ದಾರಾಮ ಸೌಟಿನಲ್ಲಿ, ಇಂದಿರಾ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಮೆಣಸು ಹಾಗೂ ರಾಹುಲ್ ಸಾಸಿವೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ. ಸದಾ ಸುಮ್ಮನಿರುವ ರಾಹುಲ್ ಸಾಸಿವೆ 2013ಮಿಲಿಸೆಕೆಂಡಿನ ನಂತರ ಚಟಪಟಗುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಇದು ಘಮ್ಮನಿಸುವ ಪರಿಮಳವನ್ನೇನೂ ತರದಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಚಟಪಟ ವಟವಟ ಸದ್ದು, ಸಾಂಬಾರು ಮಾಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ನಕ್ಕು ಮನಸ್ಸು ಹಗುರಮಾಡಲು ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈಗ ಸಿದ್ದರಾಮ ಸೌಟನ್ನು ಸಾಂಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಮಗುಚಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಚುನಾವಣಾ ತಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸಾಂಬಾರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ. ಇದರಿಂದ ಜಾತ್ಯಾತೀತತೆಯ ಸೊಗಡೆಲ್ಲಾ ಒಳಗೇ ಉಳಿದು, ಸಾಂಬಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾತ್ಯಾತೀತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಈ ಸಾಂಬಾರನ್ನು, ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಅಕ್ಕಿಯ ಅನ್ನದೊಡನೆ, ‘ಪಂಕ್ತಿಬೇಧ’ವಿಲ್ಲದೆ ಬಡಿಸಿ, ಊಟಮಾಡಿಸಿ. ಊಟವಾದಮೇಲೆ, ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಮರೆಯಬೇಡಿ.

ಪ್ರಗತಿಪರ ಲೇಖಕ ಮಸಾಲೆ ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನ:
ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಮಸಾಲಾ ಸಂಭಾರಪದಾರ್ಥವಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಅಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಾರ್ತಾಭಾರತಿಯ ಪುಟಗಳನ್ನು ಬೋಧಿವೃಕ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಹಾಸಿ ದಿನಕ್ಕೈದು ಬಾರಿ ಒಣಗಿಸಿ. ಕೊನೆಗೆ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಂತಾ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಹಾಗೂ ನೀಲಿಬಣ್ಣದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಒಂದು ಗುಡ್ಡೆಮಾಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ‘ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಣ’ದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯಿಟ್ಟು, ಆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹದವಾಗಿ ಮಸಾಲಾ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಹುರಿಯಿರಿ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೆಂಪಗೆ ಹುರಿದ ಮೇಲೆ, ಅನುಪಮವಾದ ಒಂದು ಗೌರಿಪದ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟಿ ಪುಡಿಮಾಡಿ.

ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ, ತನ್ನನ್ನೇ ಕೊಂದು ಹೆಚ್ಚಿ ಕುದಿಸಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ತನ್ನನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಮಸಾಲೆ ಹಾಗೂ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಉಪಯೋಗದಿಂದ, ತರಕಾರಿಗಳಿಗೆ ತಾವು ಜಾತ್ಯಾತೀತರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಹಾಗೂ ಪುನೀತರಾಗುತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಸಾಂಬಾರ್ ಬಹಳ ರುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೇ ಒಂದು ಯೋಚನೆ:

ಪ್ರಕೃತಿ ತನ್ನ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ‘ಡೈನೋಸಾರ್’ ಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಅವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕಿದವು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಪ್ರಕೃತಿ, ‘ಡೈನೋಸಾರುಗಳು ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಹೇಳಿಮಾಡಿಸಿದ್ದಲ್ಲ’ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿತು. ಯಾಕೆ ‘ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಲ್ಲ’ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಬಿಡಿ. ಬಹುಷಃ ಅವುಗಳ ಆಹಾರಕ್ರಮ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿರವಾಗಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಅವುಗಳಿಂದ ಇಡೀ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಮತೋಲನ ಬಿಗಡಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದು.

ಉಲ್ಕಾಪಾತದಿಂದ ಡೈನೋಸಾರ್ ಗಳು ನಾಶವಾದವೆಂದು ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳುತ್ತಾದರಾದರೂ, ನಾವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಉಲ್ಕೆಗಳೇನೂ ಬುಲೆಟ್ಟಿನಂತೆ ಒಂದೊಂದೇ ಡೈನೋಸಾರನ್ನು ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಉಲ್ಕಾಪಾತದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸ್ಪೋಟದಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮರಣಹೊಂದಿದ್ದು ಹೌದು. ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಸ್ಪೋಟದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದ ಧೂಳು ‘ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಿಂಟರ್’ನಂತಹ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು (ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ವಿಂಟರ್ – ಎಲ್ಲಾದರೂ ಪರಮಾಣು ಯುದ್ಧನಡೆದರೆ, ಅಣುಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟದಿಂದ ವಾತಾವರಣವೆಲ್ಲಾ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ನೆಲಮುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ಹೋದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಕೃತಕ ಚಳಿ). ಇದರಿಂದಾಗಿ, ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಯದೆ ಆಹಾರತಯಾರಿಕೆ ನಿಂತುಹೋಗಿ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದೆ ಸಸ್ಯರಾಶಿಗಳು ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ನಾಶವಾಗಿ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾದ ಪ್ರಾಣಿಸಂಕುಲ ನಾಶವಾಗಿ…ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದು ಆಹಾರಸರಪಳಿಯ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಡೈನೋಸಾರ್ ಗಳು ಅಳಿದುಹೋದವು.

ಈ ಡೈನೋಸಾರುಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಪೋಟದ ನಂತರ ಅಳಿದುಳಿದ ಕೆಲ ಪ್ರಭೇಧಗಳು, ತಮ್ಮ ಆಹಾರ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವುಗಳ ವಿಕಾಸಪಥ ಕೂಡಾ ಬದಲಾಯಿತು. ತಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟೇ ಆಹಾರ ತಿಂದು ಬೆಳೆದ ಈ ಪ್ರಭೇಧಗಳು, ಡೈನೋಸಾರುಗಳಂತೆ ಅಗಾಧ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯದೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿಯೇ ಉಳಿದವು. ಬಹುಷಃ, ಅವುಗಳ ಗಾತ್ರವೇ ಅವನ್ನು ಉಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತೇನೋ. ಇವತ್ತು ನಾವು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಹಲ್ಲಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಮೊಸಳೆ ಹಾಗೂ ಕೊಮೊಡೋ ಡ್ರಾಗನ್ ವರೆಗೆ, ನಮಗೆ ಕಾಣುವ ಸರೀಸೃಪಗಳೆಲ್ಲಾ, ಅಗಾಧ ಬಗೆಯ ಡೈನೋಸಾರುಗಳ ಮರಿಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೇ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ‘ನಾನೇ ದೊಡ್ಡವ, ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟರಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಎದೆ ಸೆಟೆಸಿದವರನ್ನು, ದೈನೋಸಾರರ್ಗಳಂತೆಯೇ ಪ್ರಕೃತಿ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕಿದೆ.

ಇದೇ ರೀತಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಒಂದು ದಿನ, ತನ್ನ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ‘ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು’ ಎಂದರೆ, ಮಂಗಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮುಂದುವರಿದು ಮಾನವರಾಗಲು ನಾವು ಯೋಗ್ಯರು ಎಂದು ಪ್ರಕೃತಿ ಅಪ್ರೂವ್ ಮಾಡಿತು. ಅದರ ನಂತರ ವಿಕಾಸಹೊಂದಿ, ಮನುಷ್ಯ ಈಗ ಆಹಾರ ಸರಪಳಿಯ ತುದಿಯತ್ತ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ, ಬಹುಷಃ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ನಾವು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಲಾಯಕ್ಕಾದವರಲ್ಲ ಎಂದನಿಸಿದ ದಿನ, ನಾವೂ ಕೂಡಾ…….

ಹೀಗೇ ಯೋಚಿಸಿತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ, ಪ್ರಕೃತಿ ವೀರ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಂಡಾಣುವನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಇಟ್ಟಿದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೈಂಗಿಕ ಪುರುತ್ಪಾದನೆ (Asexual reproduction) ಇದೆಯಾದರೂ, ಅದು ವಿಕಾಸಹೊಂದಿದ ಜೀವ ಪ್ರಭೇಧಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ sexual reproduction ಅಂದರೆ ಲೈಂಗಿಕ ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಯೇ ಅಗತ್ಯ ಹಾಗೂ ಅನಿವಾರ್ಯ.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ತುಂಬೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ದ್ವಿರೂಪತೆ (ಇಂಗ್ಳೀಷಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ sexual dimorphism ಎಂದೆನ್ನುತ್ತಾರೆ) ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡು ವರ್ಗಗಳು ಎಲ್ಲಾರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಅಂದರೆ ಬಣ್ಣ, ರಚನೆ, ಶಕ್ತಿ, ವರ್ತನೆ, ಅಲಂಕಾರ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಅಂಗರಚನೆ ಎಲ್ಲವೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಬರೀ ಒಂದು ಪ್ರಭೇದಕ್ಕಲ್ಲ, ಸಸ್ಯಸಂಕುಲಕ್ಕೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ಪ್ರಕೃತಿಯ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಇದೇ ತುಂಬಿದೆ. ಆ ಪ್ರಭೇಧ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಎರಡರ ಅಗತ್ಯವೂ ಇದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಭೇಧಗಳು ಜೋಡಿಯಾಗಿಯೇ ವಿಕಾಸಹೊಂದಿರುವುದೇಕೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಮುರಿದರೆ, ಆ ಪ್ರಭೇದ ನಾಶದೆಡೆಗೆ ಒನ್-ವೇ ಟಿಕೆಟ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮ ಹೀಗಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಕೆಲವರು ಹೆಣ್ಣೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ, ಗಂಡೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಎಂದು ಸ್ತ್ರೀವಾದ, ಪುರುಷವಾದಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೂಗಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ನನಗೆ ಬಹಳ ಆಶ್ವರ್ಯವಾಗುವುದುಂಟು 🙂 ಗಂಡೆಂದರೆ ಬರೀ ಕ್ರೂರಿ, ಭಾವನಾರಹಿತ ಪ್ರಾಣಿ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಸಿಗೆಪಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲೂ ಒಳ್ಳೆಯ ನಾಲ್ಕು ಮಾತು ಸಿಗದ ಜನರೂ ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದಾರಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ನಗು ಬರುವುದುಂಟು. ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಮಹಾ ಕೋಮಲೆ, ತೊಂಡೆಹಣ್ಣ ತುಟಿ, ನಾಚಿಕೆಯ ಸ್ವಭಾವ, ಸದಾ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದವಳು ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸುಳಿಯದಿರದವರೂ ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೆನಪಾಗಿ ಹಣೆಚಚ್ಚಿಕೊಂಡದ್ದೂ ಉಂಟು. ಪ್ರಕೃತಿಗೇ ಕಾಣದ ಮೇಲು ಕೀಳು ಈ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಈ ಸಹಸ್ರಮಾನದ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ವರ್ಯಕರ ವಿಷಯವೇ ಸರಿ. ಯಾವತ್ತು ಇವರಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೋ, ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಬಹುಷಃ ತಿಳಿದಂತಿಲ್ಲ 🙂 🙂

ಗುಟ್ಟಿನ ಮಾತು:

ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಪ್ರಭೇದಗಳು ಲಿಂಗ ಬದಲಾವಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅಂದರೆ ಅವು ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡು ಎರಡರಂತೆಯೂ ಕಾಣಬಲ್ಲವು ಹಾಗೂ ವರ್ತಿಸಬಲ್ಲವು ಸಹಾ. ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪುರುಷ ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀ ಪುನರುತ್ಪಾದಕ (ಎರಡೂ) ಅಂಗಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ! ತಾವು ಯಾರ ಜೊತೆಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿ ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗಂಡು ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ!!! ಕೆಲಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಗಂಡಾಗಿದ್ದು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೆಣ್ಣಾಗುವುದೂ ಇದೆ! ಗಂಡಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ಗಂಡಾಗಬಲ್ಲ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಇವೆ! ಇಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ hermaphrodites ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಬಹುಷಃ ಇವನ್ನು ಉಭಯಲಿಂಗಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದೇನೋ. ಗ್ರೀಕ್ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ -‘ರತಿ-ಮನ್ಮಥ’ರಿಗೆ ಸಮಾನದೇವತೆಗಳಾದ- ಅಫ್ರೋಡೈಟ್ ಮತ್ತು ಹರ್ಮಿಸ್ ರ ಮಗನಾದ ‘ಹರ್ಮಾಫ್ರೋಡಿಟೋಸ್’ ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಉಭಯಲಿಂಗಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಹೆಕ್ಕಲಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ, ಇವೆಲ್ಲಾ ವಿಚಿತ್ರಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ಪುನರುತ್ಪಾದನೆಗೆ ಗಂಡು ಹಾಗೂ ಹೆಣ್ಣು ‘ಎರಡರ’ ಅಗತ್ಯತೆ ಅನಿವಾರ್ಯ. ತಾನೇ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹಾಗೂ ತಾನೇ ಗಂಡಾಗಿಯೂ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ಪುನರುತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಜೀವ ಪ್ರಭೇದ ಇಡೀ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅಂದ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣೇ ಮೇಲು, ಗಂಡೇ ಮೇಲು ಎನ್ನುವ ವಾದ ಕೈಬಿಡಿ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವ, ಅದರ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ 🙂