ದಿನಕ್ಕೊಂದು ವಿಷಯ – ೧೧

ದಿನಕ್ಕೊಂದು ವಿಷಯ – ೧೧

“ಯಮನನ್ನೇ ಗೆದ್ದ ಯಾಮಾಗುಚಿ”

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ ‘ಪಾಪಿ ಚಿರಾಯು’ ಅಂತಾ. ಇದರ ಮೂಲ ಎಲ್ಲಾ ನಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರಿಂದ. ನಾನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಯಾರ ಹತ್ರನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಂಡುಬಂದಂತೆ ಇದರರ್ಥ ‘ಪಾಪಿಗಳಿಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲ’ ಅಂತಾ. ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿಳಿಸಿ. ಆದರೆ, ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಪಾಪಿಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲವೇ!? ‘ಜೀವನ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ’ ಅಂತಾ ಆದ ಮೇಲೆ, ಸಾಯದೇ ಬದುಕುಳಿದವ ಪುಣ್ಯವಂತಾ ಅಲ್ವೇ!? ಏನೋಪ್ಪಾ! ಮೊನ್ನೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ‘ಜೌರ್ಡಿಯನ್ ಪಾರಡಕ್ಸ್’ನ ಅನ್ಯೋನ್ಯಾಶ್ರಯ ದೋಷದಂತೆ ಇದೆ ಈ ಪಾಪಿ, ಪುಣ್ಯವಂತರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ಪಾಪಿ ಅಂತಾ ಶುರುಮಾಡಿ ಪುಣ್ಯವಂತ ಅನ್ನುವಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು 😛

ಸಾವನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಬದುಕುಳಿದವರ ಬಗೆ ಸದಾ ಗೌರವವಿದೆ. ಅದ್ಯಾರೋ ರಾಯ್ ಸಲ್ಲಿವಾನ್ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನೊಬ್ಬ ಏಳು ಬಾರಿ ಸಿಡಿಲು ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡೂ ಬದುಕಿದ್ದಾನಂತೆ (ಪಾಪ ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದನೋ ಏನೋ! ಹಾಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಡಿಲುಬಡಿದರೂ ಕಮಕ್-ಕಿಮಕ್ ಎನ್ನದೇ ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದಾನೆ). ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿ ನನಗೆ ‘ಇವನಪ್ಪಾ ನಿಜವಾದ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ’ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ.
ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಗೆದ್ದು ಬರುವವರ ಮೇಲೂ ಸಹ ನನಗೆ ಬಹಳ ಗೌರವವಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ಗಿಂತಲೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಡಲಾಗುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನರಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಯಾತನಾಮಯ. ಕೀಮೋಥೆರಪಿಯ ಜೀವಹಿಂಡುವ ನೋವು, ಅನುಭವಿದವರಿಗೇ ಗೊತ್ತು. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ಗೆ ತುತ್ತಾದವರು, ರೋಗಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಆ ನೋವಿಗೇ ಖಿನ್ನತೆಗೊಳಗಾಗಿ, ಬದುಕುವ ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೇ ಅಂತಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಸಾವು ಹಾಗೇ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತುಬಿಡುತ್ತದೆ.
ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು ಮೂರುಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಜೂಲಿಯನ್ ಕೊಯೆಪ್ಕೆ (Juliane Koepcke), ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ 18,000 ಅಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದೂ ಬದುಕುಳಿದ ಗನ್ನರ್ ನಿಕೊಲಸ್ ಅಲ್ಕೆಮೇಡ್ (Nicholas Alkemade), 22,000 ಅಡಿಯಿಂದ ವಿಮಾನದಿಂದ ಹಾರಿ ಬದುಕಿದ ಅಲನ್ ಮ್ಯಾಗೀ (Alan Magee) ಎಂಬ ಏರ್ಮ್ಯಾನ್, 23,000ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿಬಿದ್ದಾಗ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಉರಿದು ಸಾಯುವುದಕ್ಕಿಂತಾ ನೆಲಕ್ಕಪ್ಪಳಿಸಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಸಾಯುವುದೇ ಮೇಲು ಎದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಹಾರಿ ಬದುಕುಳಿದ ಇವಾನ್ ಮಿಖಾಯ್ಲೋವಿಚ್ ಚಿಸ್ಸೋವ್ (Ivan Mikhailovich Chisov)ನ ಕಥೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಓದಿ ತಲೆಯೆಲ್ಲಾ ಗಿರ್ರೆಂದಿತ್ತು ನನಗೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಮಿಲಿಟರಿಯವರು, ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾಗಿದ್ದರು ಎಂದುಕೊಳ್ತೀರಾ!? 1972ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾರಾಚೂಟ್ ಕೂಡ ಇಲ್ಲದೇ 33,000 ಅಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದೂ ಬದುಕುಳಿದ ವೆಸ್ನಾ ವುಲೋವಿಕ್ (Vesna Vulović) ಎಂಬ ಗಗನಸಖಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೇ ಬಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ!

ಸಿಡಿಲಾಯಿತು, ರೋಗಗಳಾಯಿತು, ವಿಮಾನದಿಂದ ಬಿದ್ದದ್ದಾಯಿತು. ಇನ್ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತೀರ!? ಅಣುಬಾಂಬಿನಿಂದ!? ಅದರಿಂದರೂ ಬದುಕುಳಿದವನೊಬ್ಬನ ಕಥೆಯಿದೆ ಎಂದರೆ ನಂಬುತ್ತೀರಾ!? ಓಕೆ…ಓಕೆ ಹುಬ್ಬು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ. ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ. ಆತ ಒಂದಲ್ಲ ಎರಡು ಅಣುಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟಗಳಿಂದ ಬಚಾವಾಗಿದ್ದಾನೆ!!! ಓಕೆ ಈಗ ನೀವು ಹುಬ್ಬು ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇರಿಸಬಹುದು….ಪರವಾಗಿಲ್ಲ 🙂

ಅಣುಬಾಂಬಿನಿಂದ ಬಚಾವಾಗುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಅದು ಬಿದ್ದ ಕ್ಷಣವೇ ಉಂಟಾಗುವ ಮೊದಲ ಶಾಕ್ ಅಲೆಯಿಂದಲೇ, ಸ್ಪೋಟಕೇಂದ್ರದಿಂದ (ಇದನ್ನು ಬಾಂಬಿಂಗಿನ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ Ground Zero ಅಂತಾರೆ) 2 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಸುತ್ತಳತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲಾ ಛಿದ್ರವಿಛ್ಛಿದ್ರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬದುಕುಳಿದಿರೋ, ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಸ್ಪೋಟದ ಶಾಖಕ್ಕೆ, 3 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಸುತ್ತಳತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳು ಉರಿದು ಆವಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕುಳಿದ. ಇವನ ಹೆಸರು ತ್ಸುತೋಮು ಯಾಮಾಗುಚೀ (Tsutomu Yamaguchi). ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿರೋಶಿಮಾ ಮತ್ತು ನಾಗಾಸಾಕಿ ಎರಡೂ ನಗರಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಎರಡೂ ಬಾಂಬುಗಳಿಂದ ಬಚಾವಾದ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಈತ.

ನಾಗಾಸಾಕಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಿತ್ಸುಬಿಷಿಯ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಈ ಯಾಮಾಗುಚಿ, ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಕಂಪನಿಯ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಹಿರೋಶಿಮಾಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ. ಆಗಸ್ಟ್ 6, 1945 ಹಿರೋಶಿಮಾದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕೆಲಸದ ಕೊನೆಯ ದಿನ. ಅವತ್ತು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ನಾಗಾಸಾಕಿಗೆ ಹೊರಡಲುನುವಾಗಿ ಬಂದರಿನ ಕಡೆ ಹೊರಟವನಿಗೆ, ತನ್ನ ‘ಹಾನ್ಕೋ'(ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾದ, ಕೆಲಸದ ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಕೊದಲಾಗುವ ಒಂದು ಸೀಲು ಮಾಡಿದ ಕಾಗದ)ವನ್ನು ಆಫೀಸಿನಲ್ಲೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬದು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಹೇಳಿ ತಾನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಕಾಗದಪತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರಿನ ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ್ದನಷ್ಟೇ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಎನೋಲಾ ಗೇ ಬಾಂಬರ್ ವಿಮಾನವೂ, ಅದರಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ‘ಲಿಟ್ಲ್ ಮ್ಯಾನ್’ ಅಣುಬಾಂಬಿನ ಎರಡು ಪ್ಯಾರಾಚೂಟುಗಳೂ ಕಂಡವು. ಅದೇನೆಂದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ‘ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುವ ಬೆಳಕು ಕಂಡುಬಂತು, ಹಾಗೂ ತನ್ನನ್ನು ತೆಗೆದೆಸೆದ ಅನುಭವವಾಯ್ತು’ ಅಂತಾ ಯಾಮಾಗುಚಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಸ್ಪೋಟದ 3 ಕಿ.ಮೀ. ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಹೊರಗಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಬಚಾವಾದ. ಹಾಗಂತ, ಕೂದಲೇ ಕೊಂಕಲಿಲ್ಲವೆಂದೇನಲ್ಲ. ಸ್ಪೋಟದ ಸದ್ದಿಗೆ ಆತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಿವುಡನಾದ, ಆ ಬೆಳಕಿನಿಂದಾಗಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮೂರು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಕುರುಡನೂ ಆದ, ದೇಹದ ಮೇಲ್ಬಾಗದ ಎಡಬದಿಯೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟ ಗಂಭೀರ ಗಾಯಗಳಾದವು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಆತ ಮುಂದೆ ಓಡಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಿದ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿದ ಮೇಲೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಬದುಕಿದ್ದರೆಂಬ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು, ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಅವರೊಂದಿಗೇ ಕಳೆದ. ಹಿರೋಷಿಮಾದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ, ಮರುದಿನ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಡಗು ಹತ್ತಿಸಿ ನಾಗಾಸಾಕಿಗೆ ಕಳಿಸಲಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನೂ ಕೊಡಲಾಯ್ತು. ಅಷ್ಟು ಗಾಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡೇ, ಈ ಮಹಾರಾಯ ಆಗಸ್ಟ್ 9ರಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾದ.

ಅವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೊಂದು ಘಂಟೆಗೆ, ತನ್ನ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗೆ ಹಿರೋಶಿಮಾದ ಘಟನೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ (ಇದು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಸಹ, ನಿಜ), ಅಮೇರಿಕಾದ ‘ಬಾಕ್ಸ್ಕಾರ್’ ಯುದ್ಧವಿಮಾನ, ಎರಡನೇ ಅಣುಬಾಂಬ್ ‘ಫ್ಯಾಟ್-ಮ್ಯಾನ್’ ಅನ್ನು ನಾಗಾಸಾಕಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿತು. ಈ ಸಲವೂ ಸಲ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟದ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ 3 ಕಿ.ಮೀ ಹೊರಗಿದ್ದ ಯಮಾಗುಚಿ ಬದುಕುಳಿದ. ಯಾವ ಹೊಸಗಾಯಗಳೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ‘ಅವತ್ತಷ್ಟೇ ಹಾಕಿದ್ದ ನನ್ನ ಹೊಸಾ ಬ್ಯಾಂಡೇಜುಗಳೆಲ್ಲಾ ಹಾಳಾಗಿಹೋದವು. ಮೊದಲಿನಂತೆಯೂ ಈ ಬಾರಿ ಸಹಾ ನಾಗಾಸಾಕಿಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಅವಿರತವಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರಿಂದಾ, ಹೊಸಾ ಬ್ಯಾಂಡೇಜು ಸಿಗದೆ ನಾನು ಒಂದು ವಾರ ಅತೀವ ಜ್ವರದಿಂದ ಬಳಲುವಂತಾಯ್ತು’ ಎಂಬ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡ, ಅಷ್ಟೇ.

ಯಾಮಾಗುಚಿಯ ಮುಂದಿನ ಕೆಲವರ್ಷಗಳು ಅಷ್ಟೇನೂ ಸುಖಮಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಂಪನಿ ಬಹಳ ನಷ್ಟದಲ್ಲಿ ನಡೆಯತೊಡಗಿದರಿಂದ, ಆತನನ್ನು ಕೆಲಸದಿಂದ ತೆಗೆಯಲಾಯ್ತು. ತನ್ನ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ನಿದ್ರೆಮಾತ್ರೆ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಯಿಸುವ ಯೋಚನೆಯನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಿದ್ದನಂತೆ. ಆದರೆ ಸಧ್ಯ, ಅಂತಾ ಪ್ರಮೇಯ ಬಂದೊರಗಲಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧಾನಂತರ ಅಮೇರಿಕಾದ ಸೇನೆಗೆ ಭಾಷಾ ಅನುವಾದಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ. ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ಕೂಡಾ ಕೆಲಸಮಾಡಿದ. ಕೊನೆಗೆ, ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಂಪನಿ ಮಿತ್ಸುಬಿಷಿ ಪುನಃ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕರೆದಾಗ, ಅವರ ಆಯಿಲ್ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ತಯಾರಿಕಾ ಘಟಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ. ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲೇ ನಿವೃತ್ತಿ ಕೂಡಾ ಹೊಂದಿದ. ಹಿರೋಶಿಮಾದ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ಎಡಕಿವಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಹಾಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೂದಲು ಉದುರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಂತದ್ದೇನೂ ಹೇಳುವಂತಾ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಕಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ. ಆದರೆ, ಆತನ ಹೆಂಡತಿ ಮಾತ್ರ ನಾಗಾಸಾಕಿಯ ಸ್ಪೋಟದ ನಂತರ ಉಂಟಾದ ಕಪ್ಪು ಮಳೆ(black rain)ಯಿಂದಾಗಿ ಜೀವನವಿಡೀ ನರಳಿ 88ನೇ ತನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, 2008ರಲ್ಲಿ ಕಿಡ್ನಿ ಹಾಗೂ ಯಕೃತ್ತಿನ ಕ್ಯಾನ್ಸರಿನಿಂದ ಮರಣಿಸಿದಳು. ಆತನ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ಜೀವನವಿಡೀ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಖಾಯಿಲೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ಆದರೆ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಯಾಮಾಗುಚಿ ವಿಕಿರಣಸಂಬಂಧೀ ಕಾಯಿಲೆಗಳಾದ ಕ್ಯಾಟರಾಕ್ಟ್ ಹಾಗೂ ಲ್ಯುಕೇಮಿಯಾದಿಂದ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದ. ಜನವರಿ 4, 2010ರಂದು, ತನ್ನ 93ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ತನ್ನನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಲ ಕಾಡಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕ್ಯಾನ್ಸರಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಮರಣಹೊಂದಿದ.

ಸ್ಪೋಟಗಳು ನಡೆದಾಗ ಈತನಿಗೆ 29ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. 1950ರಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ (ಆಕೆ ಕೂಡಾ ನಾಗಾಸಾಕಿ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿದವಳು) ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮಟ್ಟಳು. ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವು. 1957ರಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್ ಸರ್ಕಾರ ‘ಹಿಬಾಕುಶಾ'(ಅಣುಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿದವರು)ಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಯಾಮಾಗುಚಿಯನ್ನು ಬರೇ ನಾಗಾಸಾಕಿಯ ಸ್ಪೋಟದಡಿ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿಸಿದ್ದರು. ಆತ ಅದರಿಂಲೇ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದ. ತನ್ನ ‘ಸಾಹಸ’ವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವನಿಗೇನೂ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಆದಷ್ಟು ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ. ಆದರೆ ವಯಸ್ಸಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಅವನಿಗೆ ಅಣುವಿಕಿರಣದ ಅಪಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಆತನಿಗೆ ಎನ್ನಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. 2009ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಆತ ತನ್ನನ್ನು ಎರಡೂ ಸ್ಪೋಟಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ಜಪಾನ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ. 2009ರ ಮಾರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ ಆತನ ಮನವಿ ಪುರಸ್ಕರಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರ ಆತನನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಗುರುತಿಸಿತು (Double Recognition). ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ‘ಈಗ ನಾನು ಎರಡೆರಡು ಬಾರಿ ಅಣುವಿಕಿರಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿರುವುದು ಸರ್ಕಾರೀ ದಾಖಲೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳು ಈಗ ಅಣುಬಾಂಬಿನ ಕೆಟ್ಟಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಖಂಡಿತಾ ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಈ ದಿನಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆಂದೂ ಬರದಿರಲಿ’ ಎಂದ.

ಕೊಸರು:
ಮೇಲಿನ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ವಿಮಾನದಿಂದ ಹಾರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡಿ 😛

ಸಾವನ್ನು ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ವಂಚಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ದಿನ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಅದು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ಬರುವ ಮುನ್ನ, ನಾಲ್ಕು ಜನಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುವಂತಹ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ. ಒಬ್ಬ ಉಪವಾಸವಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಊಟ ಕೊಡಿ. ವರ್ಷಕ್ಕೆರಡು ಬಾರಿ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಿ. ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಯಾವುದಾದರೂ ಮಗುವನ್ನು ಸಲಹಿ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಸಿಗಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿ.

#ದಿನಕ್ಕೊಂದು_ವಿಷಯ, #Tsutomu_Yamaguchi, #Man_who_survived_two_atomic_bombs

Tsutomu-Yamaguchi

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s